گندهخايه
(
gande - x ye
) ا . پ . تخم مرغ كهنهء گنديده .
گنده دماغ
(
gande - dam q
) ص .
پ . متكبر و با غرور و بد دماغ .
گنده دهن
(
gande - dahan
) ص . پ .
كسى كه دهان وى بوى بد كند .
گنده فيروزه
(
gande - firuze
) ا .
پ . كندر .
گنده مغزى
(
gande - maqzi
) ا . پ .
تكبر . و گفتار متكبرانه . و ياوه و هرزه . و درشتى و كج خلقى . و شخصى كه داراى اين صفات باشد .
گنديدگى
(
gandidagi
) ا . پ . پوسيدگى و عفونت و تعفن .
گنديدن
(
gandidan
) ف ل . پ . بدبو شدن و بوى بد كردن و متعفن شدن و پوسيدن .
گنديده
(
gandide
) ص . پ . گنده و بد بو و متعفن و منتن . و آنچه از وى بوى بد برآيد .
گنر
(
ganar
) ا . پ . نام رزمگاه سلطان محمود غزنوى .
گنگ
(
gang
) ا . پ . هر چيز خميده و كج و كوژ و كوژ مادرزاد و . هر چيز نيكو و خوب و زيبا . و خارشى كه درين مويها پديد آيد و تا موى را نكنند آرام نشود . و نام بتكدهاى در چين .
و بتكدهاى در تركستان . و نام كوهى . و نام جزيرهاى . و نام چند شهر . و نام شهر چاچ .
گنگ
(
gang
) ا . پ . نام رودى بسيار بزرگ در هندوستان كه فيزوم نيز گويند و فرنگيان گانژ خوانند و اين رود كه منبع آن كوهستان سوالك است از جمنا و اللّهآباد گذشته مشروب مىكند بنارس و پاتنا و شاندرنا گور و كلكته را و پس از طى 100 و 3 كيلو متر مسافت در خليج بنگاله مىريزد و اين رود را هندوان بسيار محترم مىدارند و در آب آن غسل كردن و مردههاى خود را سوختن و خاكستر آنها را در آب آن ريختن فوز عظيم و سبب درجات و مزيل سيأت مىدانند .
گنك
(
gang
) ا . پ . بيت المقدس و آن را گنك دژ هخت (
dejhoxt
) و يا دژ هخت (
dejhext
) و يا دژ هرج (
horj
) و يا دژ هرج (
herj
) و يا دژ هرج (
haraj
) و يا دژ هوخت نيز گويند .
گنك
(
gong
) ا . پ . لال و ابكم . و آنكه بايما و اشاره حرف زندنه به زبان . و تنبوشه . و لولهء سفالين كه در زير زمين جهة راه آب بهم وصل كنند . و گنك ده زبان و يا گنك صد زبان : گل سرخ .
گنگار
(
gong r
) ا . پ . مارى كه تازه پوست افگنده باشد .
گنگ بهشت
(
gang - behect
) ا . پ . نام قلعهاى در بابل .
گنگ دژ
(
gang - dej
) ا . پ . نام قلعهاى در بابل . و نام موضعى در مشرق .
گنگ دژ هخت
(
gang - dej ? hoxt
) ا .
پ . بيت المقدس .
گنگل
(
gangal
) ا . پ . مزاح و ظرافت و هزل و مسخرگى .
گنگلاج
(
gongl j ?
) و (
gongalaj ?
) ص . پ . الكن و آنكه در زبانش لكنت باشد .
گنگلاجى
(
gongl ji
) ا . پ . لكنت در زبان و الكنى .
گنگنه
(
gengene
) ا . پ . كينين .
گنگى
(
gongi
) ا . پ . لالى . وى زبانى .
گنوار
(
ganv r
) ا . پ . دزد و سارق و راه زن و غارتگر .
گنور
(
ganur
) ا . پ . نام قلعهاى در هندوستان .
گنوره
(
gonure
) ا . پ . شخص كارگر و سازنده .
گنه
(
gonah
) ا . پ . مخفف گناه و بمعنى آن .
و نيم گنه : عيب و قصور .
گنهكار
(
gonah - k r
) ص . پ . گناهكار .
و نهايت گنهكار : بدترين مفسد و شرور .
گنهگارى
(
gonah - g ri
) ا . پ . گناه كارى و بد رفتارى و قصور .
گنيز
(
goniz
) ا . پ . پرخور و شكم پرست .
گو
(
gav
) ا . پ . زمين پست و مغاك . و آفتاب . و شجاع و دلير و مبارز و پهلوان . و سردار و مهتر و محتشم و محنرم و بزرگ .
گو
(
gov
) ا . پ . گاو و بقر .
گو
(
gu
) و (
gov
) ا . پ . دكمهء جامه .
و گوى چوگان . و سرگين .
گو
(
gu
) و (
gov
) ص . پ . خرد و كوچك .
گو
(
gu
) ا . پ . پنداشت . و كلمه و لفظ و سخن و گفتار .
گو
(
gu
) ص . پ . گوينده و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند دروغگو يعنى كاذب ، و گويندهء دروغ و راستگو صادق و گويندهء سخن صدق و راست .
گو
(
gu
) پ . كلمهء ارتباط بمعنى خواه و اگر چه .
گوا
(
gov
) ا . پ . گواه و شاهد .
گواب
(
gav b
) ا . پ . مغاك و ژرف .
و خانهء چشم .
گواچو
(
g cu
) و گواچه
(
g ce
) ا . پ . ريسمانى كه از درخت و يا جاى بلند آويزند و در آن نشسته در هو آيند و روند كنند .
و باد پيچ . و نوعى از گهوارهء كودكان كه به زبان طهرانى ننو گويند .
گوار
(
gav r
) ا . پ . طايفهاى از صحرا نشينان هند .
گوار
(
gov r
) ا . پ . هر چيزى از خوردنى و آشاميدنى كه به آسانى از حلق فرو رود و گلوگير نباشد و هر چيز كه به خوبى هضم