با حلاوت .
گفتارديد
(
goft r - did
) ا . پ . تامل و تفكر . و گفتار با تامل .
گفتاريدن
(
goft ridan
) ف ل . پ .
گفتن و حرف زدن .
گفتان
(
goft n
) ا . پ . ملخ . و هر پرندهاى مانندهء آن . و ماهى سبز رنگ .
گفت شنيد
(
goft - canid
) ا . پ . مكالمه و محاوره و مباحثه .
گفتگو
(
goft - gu
) ا . پ . مكالمه و جواب و سؤال .
گفتن
(
goftan
) ف ل و م . پ . بيان كردن با زبان و كلام و گپ زدن و حرف زدن .
و بانگ زدن و آواز كردن . و تقرير كردن و بيان نمودن . و خواندن و قرائت كردن . و تكلم كردن . و نظم كردن شعر . و گشادن و باز كردن و شكافتن . و باز گفتن : دوباره گفتن . و بتمامه بيان كردن .
گفتنى
(
goftani
) ا . پ . هر چيز قابل گفته شدن .
گفته
(
gofte
) ا و ص . پ . بيان شدهء به زبان .
و لفظ و سخن . و گفته شدن : بيان شدن و آشكار شدن .
گفتى
(
gofti
) ا . پ . سخن و گفتار و تكلم .
گفتى
(
gofti
) ا . پ . هر چيز گفته شده و هر مطلب گفته شده .
گل
(
gel
) ا . پ . خاك به آب آميخته . و كلوخ .
و خاك منجمد و خشك شده . و گل ارمنى :
گلى سرخ رنگ بسياهى مايل كه از ارمن آورند .
و گل اقريطس : يك نوع گلى كه از يونان آورند . و گل پارسى : گلى كه زنان بدان سر شويند و گل سرشور نيز گويند . و گل پرورده : بدن آدمى . و گل حكمت :
يك نوع گلى كه ظروف شيشهاى را بدان اندود كنند تا از تابش آتش نتركد . و گل خراسانى : گل سپيد كه جهة دفع قى و آشوب دل آن را خورند . و گل زرد :
يك قسم گلى كه از نزديكيهاى قسطنطنيه آورند و بتازى طين الصنم و يا طين الاصفر خوانند . و گل سرخ : گل ارمنى . و گل سرشوى :
گل پارسى . و گل سفيد : گل خراسانى .
و گل شاموسى : يك قسم گلى كه در طب مانند گل مختوم به كار برند . و گل قبرس :
يك قسم گلى كه از جزيرهء قبرس آورند . و گل مختوم : يك نوع گلى سرخ رنگ و بسيار املس و در طب استعمال كنند . و گل مصرى :
يك نوع گلى كه از مصر مىآورند . و گل نبشته : گل مختوم .
گل
(
gol
) ا . پ . آب جزء از بعضى نباتات كه پيش از بار دادن شكفته مىشود و بار را پديد مىآورد . و سورى و ورد . و اخگر آتش .
و رنگ سرخ . و سر نيمسوختهء فتيلهء شمع و چراغ . و سپيدهء چشم . و فتيلهاى كه در زخم جهة آوردن ريم و جز آن گذارند . و سوراخى كه ريم از آن مىپالايد . و داغى كه از اثر سوختگى پديد آيد . و اخگر افروختهاى كه جهة دود كردن تنباكو در سر غليان مىگذارند .
و نيك بختى و بختيارى . و گل اربه :
يك قسم گياهى كه از شام آورند و عنبر بيد نيز گويند . و گل آسمان : آفتاب . و گل اشرفى : يك قسم گلى طلائى رنگ . و گل آگين كردن : لبالب كردن و پر كردن ظرف . و گل اورنگ : نام يك قسم گلى .
و گل با فرمان : گل بنفشه . و گل بىفرمان : يك قسم گلى سر خرنگ كه در مرغ زار مىرويد . و گل شقايق . و گل پارسى :
گل سرخ پر رنگ و معطر . و گل پياده :
هر گل صحرائى . و هر گلى كه بوتهء آن بزرگ نباشد مانند نرگس و سوسن و بنفشه . و گل تر :
گل تازه . و عارض خوبان . و دست محبوبان .
و گل جعفرى : يك نوع گلى خوشبو و طلائى رنگ . و گل چيدن : گل را از بوته برگرفتن و تماشا كردن . و گل حجر : آتش . و گل خيرا يا گل خيرو : گل شب بو . و گل دو رنگ : قسمى از گر زرد كه يك روى پرهاى آن زرد و روى ديگرش سرخ است . و گل رعنا : يك قسم گلى كه درون آن زرد و از بيرون سرخ است . و گل زرد فلك :
آفتاب . و گل سرخ : ورد و جاوله و سورى .
و گل سنگ : قسمى از نباتات مخفى اللقاح كه مردم فرنگ ليكن گويند . و گل سورى :
قسمى از گل سرخ خوشبو . و گل سوسن :
قسمى از لاله . و گل شدن : ظاهر و آشكارا شدن . و رسيدن بمنتهاى بزرگى . و گل صد برگ : هر گلى كه داراى پرهاى بسيار باشد .
و گل صد برگ آسمان : آفتاب عالمتاب .
و گل عباسى : يك قسم گلى عجيب كه در زمان شاه عباس صفوى تخم آن را از مملكت پرو بايران آوردهاند . و گل عجايب : نام يك قسم گلى . و گل فرنگ : قسمى از گل سرخ . و گل قحبه : گل رعنا . و گل كاچيره و يا گل كاجيله : گل كدفشه .
و گل كردن : گل برآوردن درخت . و ظاهر شدن و آشكار گشتن . و خاموش كردن چراغ و شمع . و گل گرفتن شمع . و گل كوزه :
هر گلى كه در كوزه گذارند . و گلى سفيد شبيه به گل نسرين . و گل گرفتن : چيدن گل چراغ . و گل گيتى : قسم مخصوصى از گل سرخ . و گل مخمل : يك قسم گلى سرخ پرزدار . و گل مشكين : گل نسرين . و گل مكرر :
شربت گل سرخ . و گل نشاط : شراب انگورى . و گل يوسف : بستان افروز كه تاج خروس نيز گويند .
گلاب
(
el - b
) ا . پ . گل مخلوط با آب .