الصوت : ناخوش آواز .
كريهة
(
karihat
) ص . ع . مؤنث كريه .
كريهة
(
karihat
) ا . ع . جنگ سخت . و سختى جنگ . و حادثه و بلا . و ذو الكريهة :
شمشير نيك بران كه بر هرچه افتد دو نيم گرداند .
و كريهة السيف : تيزى شمشير كه ناپسند دارند آن را . و كريهة فلان : تندى وحدت فلان در غضب .
كريه منظر
(
karih - manzar
) ص .
پ . زشت روى .
كز
(
kaz
) ا . پ . ابريشم خام .
كز
(
kaz
) پ . مخفف كه ازو بمعنى آن .
كز
(
kaz
) و (
kaza
) ا . پ . نام ولايتى در هندوستان .
كز
(
kazz
) ص . ع . رجل كز : مرد تند .
ج : كز (
kozz
) و وجه كز : روى زشت و ترش . و ذهب كز : زر سخت . و رجل كز اليدين : مرد زفت و بخيل . و نيز كز : ور ترنجيده و منقبض .
كز
(
kazz
) م . ع . كز فلان كزا ( مجهولا ، از باب ضرب ) : كزاز زده شد فلان . مر . كزازة .
كز
(
kozz
) ع . ج . كز (
kazz
) .
كزابه
(
kaz be
) ا . پ . كجاوه .
كزاد
(
kaz d
) و (
kez d
) ا . پ .
جامهء كهنه .
كزاز
(
koz z
) ا . پ . نشتر حجام و جز آن .
كزاز
(
koz z
) و (
kozz z
) ا . ع . بيمارى .
كزازة
(
kaz zat
) م . ع . كز كزازة و كزوزة ( از باب ضرب ) : خشك شد و ور ترنجيد . و تند مزه گرديد . و بخيل و كم خير شد . و كز الشيىء : تنگ كرد آن چيز را . و كز خطاه : بهم نزديك نهاد گام را . و كز فلان كزا ( مجهولا ) :
كزاز زده شد فلان .
كزاغ
(
koz q
) ا . پ . گياهى كه صمغ آن را اشق نامند .
كزان
(
kaz - n
) پ . بمعنى كه از آن .
كز انگبين
(
kaz - angobin
) ا . پ .
شهد و عسل و انگبين .
كراوه
(
kaz ve
) ا . پ . كجاوه .
كزايش
(
kez yec
) و (
koz yec
) ا . پ . در خور و لايق و سزاوار . و چوبى كه بدان ستور را رانند .
كزب
(
kozb
) ا . ع . كنجارهء روغن و تفالهء ميوهها كه عصير آنها را گرفته باشند . و يك نوع درختى صلب .
كزب
(
kazab
) ا . ع . خردى استخوانهاى پشت پاى و درهم كشيدگى آنها و آن عيب است ( و الفعل من سمع ) .
كزبا
(
kazb
) ا . پ . نوعى از ريواس .
و تمش . و دانهء خردل .
كزبرة
(
kozborat
) ا . ع . گشنيز .
كزبود
(
kaz - bud
) ا . پ . كدخدا .
و رئيس طايفه .
كزبه
(
kazbe
) ا . پ . كنجاله و تفاله .
كزة
(
kazzat
) ص . ع . امراة كزة :
زن در ترنجيده و منقبض . و قوس كزة :
كمانى كه چوب آن خشك بود و خميدن آن دشوار . و بكرة كزة : چرخ تنگ سخت آواز .
كزد
(
kazd
) ا . پ . شاخهاى كه از درخت جهة پيرايش برند .
كزديدن
(
kazdidan
) ف م . پ .
پيراستن درخت و تراش دادن و تراشيدن و آراستن . و جلا دادن .
كزردن
(
kozardan
) ف م . پ . چاره جوئى كردن و چاره جستن .
كزره
(
kozre
) ا . پ . آبيارى كشت و زرع . و زراعت سيراب . و نام گياهى خوشبو .
كزز
(
kazaz
) ا . ع . بخل و زفتى . يق :
ذو كزز اى ذو بخل .
كزطرخون
(
kaz - tarxun
) ا . پ .
عاقر قرحا .
كزغ
(
kozq
) و (
kozaq
) ا . پ . گياهى كه صمغ آن را اشق نامند .
كزغ
(
kazaq
) ا . ع . يك نوع داروئى .
كزف
(
kozf
) ا . پ . سوادى كه زرگران به كار برند .
كزف
(
kozf
) و (
kazaf
) و (
kazef
) ا . پ . قير . و نقره و سيم سوخته .
كزك
(
kazak
) ا . ف . كجك و كژك .
كزلك
(
kazlak
) و (
kezlek
) ا . پ .
كارد كوچك و قلمتراشى كه نوك آن كج باشد و چاقو . و استره . و نوك تيغ دشنهء كج .
كزم
(
kazm
) ا . پ . هر گياهى كه در كنارهاى جوى و رودخانه سبز شود .
كزم
(
kazm
) م . ع . كزم الشيىء بمقدم فيه كزما ( از باب نصر ) : شكست آن چيز را بدندان پيشين و برآورد آنچه در اندون آن بود تا بخورد .
كزم
(
kazam
) ا . ع . زفتى و بخل . و سخت خوردن و شدت اكل . و كوتاهى بينى .
و كوتاهى انگشتان . و كوتاهى و ستبرى لب اسب ( و الفعل من سمع ) .
كزم
(
kazem
) ص . ع . مرد بد دل ترسناك .
كزم
(
kozam
) ا . ع . بلبل . چوزهء گنجشك .
و يك قسم مرغى كه بگنجشك ماند .
كزماء
(
kazm '
) ص . ع . مؤنث اكزم :
ماديان ستبر و كوتاه لب . و يد كزماء : دست كوتاه انگشت .
كزمازج
(
kezm zej
) ا . ع . - مأخوذ از كرمازك فارسى و بمعنى آن .
كزمازك
(
kazm zak
) ا . پ . بار درخت