تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فرهنگ نفيسى ( فارسى ) — صفحة 2791

مساهمون:

ص٢٧٩١
بر آن تا بلند گردد . و كرى فلان : سخت دويد فلان . و كريت الناقة برجليها : برگشته و ناراست انداخت آن ماده شتر پاها را در دويدن . و كرى النهر : كند جوى را . و كند در آن جوى گودى تازه‌اى .

كرى

(
kar
) ا . ع . چوبينك نر و كبك سرخ پاى نر . و خواب . و گفته‌اند هنگام شكار چوبينك اين عبارت را چون گويند : « اطرق كرى ان النعام فى القرى » چوبينك بر زمين مىچسد و مكث مىكند آنگاه جامه‌اى به روى وى انداخته و صيدش مىكنند و نيز اين عبارت را بطور مثل براى كسى كه عجب كند مىگويند و نيز براى كسى گويند كه در كلام خود به زبان خوش خدعه مىكند درصورتىكه مراد و مقصودش غائله باشد .

كرى

(
kar
) م . ع . كرى كرى ( از باب سمع ) : بخواب شد و يا به حالت چرت رفت . و كرى فلان : سخت دويد فلان . و كرى النهر : كند جوى را . و كريت الناقة برجليها : برگشته و ناراست انداخت آن ماده شتر پايها را در دويدن . و كريت المراة كرا : باريك ساق گرديد آن زن .

كرى

(
kari
) ا . پ . ناشنوائى و علتى كه در گوش بهم رسد و شخص كر و ناشنوا گردد . و پردهء سپيدى كه كره تن جهة تخم گذاردن و بچه برآوردن سازد .

كرى

(
kari
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - كرا و كرايه و مال الاجاره .

كرى

(
kari
) ص . ع . خوابنده و چرت زننده . و دونده .

كرى

(
kor
) ع . ج . كرة (
korat
) .

كرى

(
korr
) ا . ع . يك بار و يك حمله .

كرى

(
kariyy
) ص . ع . خوابنده و چرت زننده . و دونده .

كرى

(
kariyy
) ا . ع . خربنده و مكارى و كرايه دهنده . ج : اكرياء . و كرايه گيرنده . و بسيار از هر چيزى . و يك نوع گياهى و درختى كه در ريگ رويد .

كرى

(
kariyy
) ا . ع . ج . كرة (
korat
) .

كرى

(
koriyy
) ص . ع . كروى و منسوب بكرة .

كرياس

(
kery s
) ا . پ . دربار پادشاهان و امرا و اعيان . و محوطه‌اى كه در درون سرا ما بين حياط و دروازه سازند . و خلوتخانهء سلاطين و امرا .

كرياس

(
kery s
) ا . ع . طهارت خانه و خلا جاى كه بر بام سازند و كاريز آن بر زمين باشد . ج : كراييس .

كريان

(
kary n
) ص . ع . خوابنده و چرت زننده . و دونده .

كريان

(
kery n
) و (
kory n
) ا . پ . قربانى و فدا .

كريب

(
karib
) ص . ع . سخت اندوهمند .

كريب

(
karib
) ا . ع . چوب نان پز كه بدان نان را گرد سازد . و زمين كشتكار شيار كرده . و گره نى .

كريبة

(
karibat
) ا . ع . سختى و بلا . و بلاى سخت . ج : كرائب .

كرى بكورى

(
kari - bakuri
) ا . پ . هر چيز نابكار و بيفايده و بىقدر و قيمت .

كرية

(
kariyat
) ص . ع . مؤنث كرى : خوابنده و چرت زننده . و دونده .

كرية

(
kariyyat
) ص . ع . مؤنث كرى : خوابنده و چرت زننده . و دونده .

كرية

(
karriyat
) ا . ع . واحد كرى يعنى يك گياه كرى و يك درخت كرى .

كريتونتن

(
karitunetan
) ف م . پ . بلغت زند و پا زند : خواندن و قرائت كردن .

كريث

(
karis
) ص . ع . امر كريث : كار در اندوه اندازنده . و انه لكريث الامر : او بد دل است در كارها .

كرثياء

(
karis '
) ا . ع . غورهء نيكوى خرما .

كريج

(
karij
) ا . پ . تولك و پر ريختن پرندگان خصوصا باز و چرغ و شاهين .

كريج

(
karij
) و كريچ (
koric
) ا . پ . خانهء كوچك . و خانهء كوچكى كه از نى و علف در كنار فاليز و كشت سازند . و تالارى كه بر بالاى خرمن تا كوفته سازند تا باران آن را ضايع نكند .

كريجه

(
korije
) و كريچه (
korice
) ا . پ . خانهء كوچك . و خانهء كوچكى كه از نى و علف در كنار كشت و فاليز سازند . و پر ريختن پرندگان .

كرير

(
karir
) ا . ع . آواز سينه كه بآواز گلوى خفه كرده ماند . و آواز گلوى خفه كرده . و گرانى آواز . و گرفتگى گلو كه از گرد و غبار پديد آيد . و نام جوئى .

كرير

(
karir
) م . ع . كر كرا و كريرا . مر . كر (
karr
) .

كرير

(
karir
) ا . پ . - مأخوذ از تازى - آواز كسى كه صداى وى گرفته باشد . و صداى كسى كه او را خفه مىكنند . و آواز خرخرى كه در وقت مردن از آدمى ظاهر مىشود .

كرير

(
korir
) ا . پ . پيشكار و پاكار .

كريرج

(
korayraj
) ا . ع . يك نوع ماهى كوچكى سبز رنگ .

كريز

(
kariz
) ا . ع . كشك .

كريز

(
kariz
) و (
koriz
) ا . پ . خانهء كوچك . و خانه‌اى كه از نى و علف در كنار