تاريخچه :
گياه در طب سنتى به " رمرام " مشهور بوده است . ابو حنيفه به نقل ابو ريحان :
" گياهى است كه رنگ خاكى دارد برگ او كوچك و پهن و پادزهر سم مار ، كژدم و انواع گزندگان است ( ابو ريحان : 1 * ) . عدهاى تصور كردهاند كه آن قرصعنه است و ديگران گفتهاند كه آن قرطم برى است و ابو حنيفه گفته است كه آن در جرون ( گمرون بندرعباس ) مىرويد ( ابن بيطار : 2 * ) .
برگ گياه را در آب خيسانده سپس آن را به كسى كه مار يا كژدم يا ساير گزندگان او را گزيده باشند مىدهند و قلى كه از آن بدست مىآورند از اشنان ضعيفتر است ( عقيلى خراسانى : 3 * ) .
قسمت قابل مصرف : برگ
تركيبات شيميائى :
داراى 4 الكالوئيد پيروليزيدين
Pyrolizidine
، هليوترين
Heliotrine
، هلورين
Helurine
، سوپىنين
Supinine
، و لازيوكارپين
Lasiocarpine
.
موارد مصرف :
امروزه نيز در مناطق رويش مانند ليبى به عنوان پادزهر سم مار مصرف سنتى دارد .
بايد توجه داشت كه الكالوئيدها سم كبدى هستند و در اسبها باعث سيروز كبد و مرگ مىشوند .
( 1 * ) - صيدنه ترجمه فارسى ص 363
( 2 * ) - جامع مفردات ج 2 ص 145 - 146
( 3 * ) - مخزن الادويه ص 294
Code - 2665
خربقمنتن
Helleborus foetidus L .
گياهى است پايا ، هميشه سبز ، به ارتفاع 20 تا 80 سانتيمتر از خانواده
Ranunculaceae
، برگ با شكاف هاى عميق به 7 تا 11 قطعه باريك ، دراز ، دندانهدار ، چرمى ، سبزرنگ تقسيم شده است . گل در زمستان و اوايل پائيز به رنگ سبز مايل به بنفش و به حالت آويزان در انتهاى شاخهها ظاهر مىشود و داراى 5 كاسبرگ سبز با حاشيه قرمز و بسيار بدبو است .
محل رويش جنگلهاى جنوب غرب و غرب اروپا ، انگليس و آلمان است .
برگ خاصيت مسهلى و ضد كرم دارد و بطور موضعى در رماتيسم ، سياتيك و دردهاى عضلانى استفاده مىشود .
ناظم الاطباء مىنويسد : " در بيطارى مانند عوامل دافع الديدان ( ضد كرم ) استعمال مىكنند " ( 1 * ) .