انتهائى ، برگچهها كمى دراز و نوكتيز ، گاهى نوك فرورفته ، در قسمت انتهائى به درازاى 4 - 1 سانتيمتر و پهناى 15 - 4 ميليمتر ، گلها در تابستان در خوشههاى محورى ظاهر مىشوند . رنگ گلها سفيد يا مايل به آبى ، كاسه گل زنگولهاى ، ميوه نيام استوانهاى و محتوى 6 - 2 دانه كليوى شكل قهوهاىرنگ است .
گياه بومى ايتاليا است و اكنون در مناطق مرطوب ، كنار جوىهاى آب و گودالهاى مرطوب اروپا به خصوص كنارههاى مديترانه و قسمتى از آسيا رويش دارد و بطور وسيعى در اروپا پرورش داده مىشود . تكثير آن بوسيله دانه انجام مىگردد .
تاريخچه :
نام جنس گياه از دو واژه يونانى
Gala
به معنى " شير " و
``Agein ' '
به معنى " توليد " تركيب شده كه به مناسبت خاصيت افزايشدهندگى شير مىباشد .
گياه در قرن شانزدهم به عنوان ضد التهاب به كار رفته است در قرن شانزدهم و هفدهم به صورت پاشويه براى مبارزه با پادرد در مواقع راهپيمائىهاى طولانى و همچنين به شكل جوشانده براى مبارزه با بيمارىهاى بثورى توسط پزشكان تجويز مىشده است . گلها خاصيت اسيدى داشته و در انگلستان براى تهيه پنير به جاى مايه پنير از گلهاى آن استفاده مىشود .
قسمت قابل مصرف : قسمتهاى هوائى گياه ( گل و دانه ) .
تركيبات شيميائى :
گياه داراى الكالوئيدهاى
Galegine
يا
Is oamylenguanidine
به فرمول
Paragalegine , C 6 H 13 O 3
،
Paganine
، گلوكزيد
Gluteoline
، آرژىنين ، تانن ، ساپونين ، چربى ، مواد قندى ، يك ماده تلخ و ويتامين
C
مىباشد .
خواص و موارد مصرف درمانى :
گل و دانه شيرافزا ، كاهشدهنده قند خون ، مدر و معرق مىباشد .
مصرف آن 35 تا 50 درصد ترشح شير را افزايش مىدهد همچنين باعث رشد غدد پستان مىشود .
گالهژين
Galegine
موجود در گل و به ويژه دانه قند خون را كاهش مىدهد و به عنوان يك داروى كمكى مورد استفاده درمانى قرار مىگيرد و در ديابتهاى مقاوم به انسولين و همچنين ديابت نوع 2 موثر مىباشد .
اشكال داروئى و مقادير مصرف :
1 - دمكرده ده در هزار براى ازدياد شير