قسمت مورد مصرف :
اولئوگم رزين مىباشد و همانطورى كه در كد 1698 همين مجموعه آمد چنانچه به خودى خود از شكاف طبيعى درخت خارج شده باشد آن را مرّ بطارح و اگر به وسيله شكاف دادن ساقه درخت و بدون وجود ذرات گياهى و مواد خارجى به دست آمده باشد آن را مرّ صاف يا مرّ صافى مىنامند .
تركيبات شيميائى :
مرّ محتوى 8 - 3 درصد اسانس 40 - 25 درصد رزين و 60 - 30 درصد صمغ مىباشد . اسانس مرّ متشكل از ليمونن ، دىپنتن ، كادىنن ، پىنن ، آلفاكومفرن
Elemen , Camphoren - Alpha
، اوژنول ،
Lindestren
،
Boubonen
، هيرابولن
Heeraboln
، كومين الدئيد ،
Cinnamaldehyde , Creosol , Furanoden
، ميرسن و رزين محتوى آلفا ، بتا و گاما كوميفريك
Commiphoric
، آلفا و بتا
Heerabomyrrhols
و
Burseracin
مىباشد و صمغ نيز داراى آرابينوز ، گالاكتوز و گزيلوز است . همچنين در مرّ كامپسترول ، بتاسيتوسترول و مادهاى به نام
Commiferin
وجود دارد كه شلكننده عضلات صاف مىباشد .
خواص و موارد مصرف درمانى :
ضد ميكروب ، قابض ، ضد نفخ ، ضد اسپاسم ، ضد اولسر ، ضد التهاب ، خلطآور و قاعدهآور مىباشد . مرّ از طرفى محرك توليد گلبولهاى سفيد و از طرف ديگر بهطور مستقيم روى ميكرب اثر نموده و اثر آنتى پاتوژن دارد ، لذا در عفونتهاى دهان مانند زخم دهان ، ژانژيويت ، لارنژيت ، سينوزيت ، پيوره ، آفت و با اكيناسه و
Sage
در التهاب لوزه و از طريق داخل در عفونتهاى ريوى ، سرماخوردگى ، احتقان نزلهاى و به طور موضعى در آكنه يا جوش غرور مورد مصرف دارد .
مرّ مقدار كلسترول خون را پائين آورده و محرك توليد
Triiodothyronin
مىباشد . مرّ در زخمهاى ساق پا ، زخم ناشى از بسترى شدن و هموروئيد موثر مىباشد و در موش اثر ضد تومورى دارد .
در چين و تبت از مرّ در زخمهاى دهان ، كورك ، كوفتگى ماهيچه ، دردهاى شكمى ، قاعدگى دردناك استفاده درمانى به عمل مىآيد .
موارد مصرف ديگر :
از مرّ در صنايع غذائى به منظور مطبوع كردن نوشابهها ، ليكورهها و اغذيه و در صنايع عطرسازى و آرايشى بهداشتى در ساخت كرمهاى شب استفاده مىشود .
تداخل : مصرف توام مير با آنتى ديابتيكها اثر هيپوگلسيمى آن را افزايش مىدهد .
عوارض :
تشويش ، نگرانى ، بيقرارى ، سرگيجه ، استفراغ ، بىاشتهائى ، اسهال ، درماتيت .