( 1 * ) - تت صيدنه عپ 302
( 2 * ) - صقليه : معرب از
Sikelia
يونانى كه جزيره سيسيل
Sicile
مىباشد
( 3 * ) - جامع مفردات ابن بيطار ج 4 ص 7
( 4 * ) - اختيارات بديعى 342
( 5 * ) - برهان قاطع ذيل واژه قراصيا
( 6 * ) - مخزن الادويه 428
( 7 * ) - تت الحاوى ج 21 ص 281
( 8 * ) - در متن كتاب آب اصول آمده كه منظور ماء الاصول است
( 9 * ) - الابنيه 253
( 10 * ) - تذكره 255 ، تحفه 72 و 303 مخزن 428
( 11 * ) - كتاب خطى فروغ ناصرى
Code - 1379
خرنوب
Ceratonia siliqua L .
درختى است بسيار زيبا ، هميشهسبز به ارتفاع 12 - 10 متر از خانواده
Leguminosae
كه داراى پايه هاى نر و ماده مىباشد ، شاخهها گرهدار ، برگها مركب از 8 تا 10 برگچه ، چرمى ، براق ، به رنگ سبز متمايل به سرخى ، گل مجتمع به صورت خوشه ، ميوه نيام و ناشكوفا به درازاى 30 - 10 سانتيمتر و به عرض 2 تا 3 سانتيمتر ، به رنگ قهوهاى شفاف ، ميان بر ميوه هنگامى كه ميوه نارس باشد ترشمزه و پس از رسيدن بسيار شيرين مىشود . در داخل ميوه 12 تا 16 دانه عدسى شكل وجود دارد .
درخت بومى اروپاى جنوبى ، نواحى غربى مديترانه ، غرب آسيا و شمال افريقا مىباشد و بهويژه در صقليه ، قبرس ، فلسطين ، سوريه ، ليبى ، مصر و تونس رويش دارد . درخت بومى ايران نمىباشد ولى بذر آن از خارج به ايران وارد شده و اكنون در فارس ، سلماس ارتفاعات 900 تا 1200 مترى ديده مىشود و درختان كهنسال در غار شاهپور نزديك كازرون وجود دارد كه تصور مىنمايند كه بذر آنها به هنگام حمله اسكندر به ايران وارد شده است .
تاريخچه :
ميوه اين درخت خوراكى و از زمانهاى بسيار دور مورد استفاده غذائى و درمانى قرار گرفته است . به آرامى خروبا
Kharruba
و به عبرى
Kharrub
و به يونانى
Keronia
( تئوفراست ) و
Keration
( ديوسكوريد ) ناميده شده كه حنين آن را به قاراطيا معرب نموده است .
بنا بر نوشته ابو ريحان به سريانى آن را خرنوبا و زريات و به پارسى زنگ فلج يا رنگيلج و اهل عراق آن را قثاء شامى مىنامند 1 * .