* كور
[ مشخصات ]
كور گياهى زيبا ، داراى شاخههاى متعدد ، پوشيده از كرك و به طول يك تا يك و نيم متر است . برگهاى آن ساده ، عارى از دندانه ، به رنگ سبز روشن و داراى دو زائده خار مانند در محل اتصال دمبرگ به ساقه است .
گلهاى درشت آن ، رنگ سفيد مايل به گلى دارد . منشأ اصل آن نيز بعضى از نواحى آسيا به نظر مىرسد . ميوه آن بيضوى ، گوشتدار و در آغاز به رنگ سبز روشن است ولى تدريجا مايل به قرمز مىگردد .
به حالت وحشى بيشتر در اماكن متروك ، كنار ديوارهاى كهنه و دامنههاى نسبتا مرطوب كوهستانهاى كم ارتفاع يافت مىشود . قسمت مورد استفاده گياه ، جوانهها يا
تكمههاى مولد گل آن است كه معمولًا پس از چيدن ، در حدود 3 ماه در سركه قرار داده مىشود و يا آنكه مدتى در آب شور نگهدارى شده سپس مصرف مىگردد .
[ خواص و كار و برد ]
ميوه ، ريشه و پوست آن بيشتر به مصارف درمانى مىرسد . پوست ريشه گياه سابقا در بيماريهاى مختلف مخصوصا امراض مربوط به كبد و طحال مصرف مىگرديد و از آن در موارد ضرورى بهعنوان مدر ، قابض و مقوى استفاده مىشده است .
مصارف آن در رفع آب آوردن ، كمخونى و رنگپريدگى دختران جوان ، ضعف عمومى همراه با ضعف اعصاب و همچنين در نقرس معمول بوده است .
مطالعات جديد ، اثر مفيد آن را در هيسترى و حالات عصبى ديگر تأييد نموده است .
مصرف آن موجب باز شدن خون قاعدگى در موارد قطع اين حالت در زنان جوان مىشود .
جوانههاى ناشكفته و مولد گل آن ، اثر نيرو دهنده و كمى مدر دارد . از جوشانده آن در مصارف داخلى ، هنوز هم در الجزاير براى مداواى نقرس استفاده مىشود . اين گياه در نواحى مختلف ايران ، دامنههاى البرز ، شمال شرقى هرزويل ، بلوچستان و شيراز مىرويد . « 1 »
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر على زرگرى ، ج 1 ، ص 251 ، 252 ، 249 .