كاهش مىرفت تا آن كه معالجين چينى بهعلت احتياج مبرمشان به مشك و ناياب شدن آن بسيار رنج بردند ، پس به فكر افتادند كه از نسل آهوى مشكدار محافظت نمايند و
ديگر سعى كردند كه آهوانى را كه داراى مشك هستند در يك جا جمع و نسل آنها را افزايش دهند و هدف ديگر آنها اين بود كه آهو مىتواند بدون آنكه بميرد مشك را به آنها بدهد بدون آنكه او را بكشند يعنى با پرورش اين نسل بدون كشتن آنها مشك را از آنها بگيرند .
و فكر آنها اين بود كه از يك آهو چند بار مشك بگيرند . قبل از اين براى گرفتن يك كيلوگرم مشك صد و چهل آهوى نر را ذبح مىكردند در سال 1958 ميلادى اولين جايگاه براى آهوان در سلسله جبال تاپييه توسط كاركنان سازمان خريد و فروش پزشكى هيوشان وانهويه در اين مكان ساخته شد .
چين شاوچنگ به اتفاق هفت تن ديگر و با كمك شكارچيان منطقه چند آهو را در جايگاه مخصوص جمع آورى كردند فكر آنها اين بود كه به دليل وجود جايگاه طبيعى كه هم آب و هم درخت در آن فراوان است آهوان در آنجا به آزادى زندگى مىكنند و نسل آنها پرورش يابد ، ولى اين خيالشان اشتباه بود ، در مدت سه سال عدهاى از آهوان خود به خود از بين رفتند ، عدهاى ديگر به سيمهاى خاردار دور جايگاه برخورد كرده و مُردند ، عدهاى ديگر با همديگر جدال كرده و زخمى شدند و مُردند بعد از اين اتفاق ، اين گروه دور هم جمع شدند تا علت اين حادثه را بيابند و بعد از مشورتها ، به اين نتيجه رسيدند كه اين سبزه و گل و گياهى كه در چراگاه بود محوطهاى نمىتواند باشد كه آهوان مشكدار را پرورش دهد چرا كه بعد از چند ماه آنها را به جايگاه منتقل كردند آهوان كم كم از نزديك شدن به انسانها ترسى نداشتند و نگهبانان آزادانه در جايگاه آهوان رفت و آمد مىكردند و غذا را با دست خود به آهوان مىدادند و به شكل گروهى زندگى كردن را ياد گرفتند و كم كم بهصورت آهوى اهلى درآمدند ، ولى چند ماه بعد يك مسأله پيدا شد كه بيشتر آهوها يا غذا خوردن را ترك كردند يا آنقدر غذا كم مىخوردند كه وزن آنها كم مىشد بطورى كه چند آهو از گرسنگى شدند .
« چن » و رفقاى آنها دوباره با شكارچيان رابطه برقرار كردند و سبب اين بيمارى را
دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 250
مساهمون: مصطفى النوراني الاردبيلي
ص٢٥٠