* گل انگشتانه
[ مشخصات ]
گياهى است 2 يا 3 ساله ، پوشيده از تار و به ارتفاع 5 / 0 تا 60 / 1 متر كه به حالت خودرو در جنگلها و اراضى سيليسى غالب نقاط اروپا مىرويد .
دانههاى آن پس از آزاد شدن از ميوه ، در پائيز شروع به نموّ مىكند و در اوايل بهار از
آن برگهايى ظاهر مىگردد كه عموما واقع در سطح زمين ولى داراى حالت نسبتا قائماند .
از وسط اين برگها كه در سال دوم خيلى بزرگ مىگردند و به طول 20 تا 30 سانتىمتر مىرسند ، ساقهاى گلدار خارج مىشود . گلهاى آن در فاصله ماههاى خرداد و مرداد بهصورت سنبلهاى دراز در قسمت انتهايى ساقه ظاهر مىگردد . اين گياه در زمينهاى آهكى هم رشد مىكند .
قسمت مورد استفاده ، برگهاى آن است كه در هنگام گل دادن چيده مىشود . زمين زراعتى انگشتانه بايد سيليسى اسيد ، سبك و داراى خاكبرگ كافى باشد . بهعلاوه بايد وضع زمين طورى باشد كه نور كافى به گياه برسد .
كودهاى طبيعى بهترين كود براى پرورش گياه است . از كودهاى شيميايى مفيد بايد اسيد فسفريك ، نيترات دوسود ، سولفات آمونياك و سولفات منگنز را نام برد .
در پرورش اين گياه بايد بذرى را انتخاب نمود كه در تابستان سال قبل از گياه به دست آمده باشد . براى اين كار دانه را پس از مخلوط كردن با ماسه نرم ، مىكارند و سپس گياه جوان حاصل را به زمين اصلى انتقال مىدهند .
برداشت محصول :
برگ را بايد به دقت از ساقه گياه جدا كرده ( از جمع آورى برگهاى فاسد و پژمرده يا طفيلى زده خوددارى بهعمل آيد ) . خشك كردن برگها بايد سريعا انجام گيرد تا حالت طبيعى خود را حفظ كند براى اين كار ابتدا برگها را تحت اثر گرماى خورشيد قرار مىدهند و سپس در اتو كه گرماى حد اكثر 50 درجه داشته باشد ، خشك مىكنند .
( خشك كردن آن در خلأ و در گرماى مناسب بهتر است ) .