فى الصحيحين : عن انس بن مالك - قال : « رخّص رسول اللّه صلى الله عليه و آله لعبد الرحمن بن عوف و الزّبير بن العوام - رضى اللّه تعالى عنهما : فى لبس الحرير ، لحكّة كانت بهما » . و فى رواية : أن عبد الرحمن بن عوف و الزبير بن العوام - رضى اللّه تعالى عنهما - شكوا القمل إلى النبى صلى الله عليه و آله فى غزاة لهما ، فرخّص لهما فى قمص الحرير و رأيته عليهما » . « 2 » در صحيحين از انس بن مالك نقل شده كه : رسول خدا صلى الله عليه و آله به جهت اينكه زبير و عبد الرّحمن بن عوف خارش داشتند ، اجازه داد كه ابريشم بپوشند . و در روايتى ديگر آمده كه : عبد الرّحمن بن عوف و زبير بن عوام از شپش در جنگى به پيغمبر گرامى صلى الله عليه و آله شكايت كردند و آن حضرت پوشيدن پيراهن ابريشم را به آنها اجازه داد كه من در بدنشان ديدم . در « تفسير مجمع البيان » درباره ( قمل ) چنين نوشته شده است ، قمل ملخ كوچكى است كه پر ندارد و خيلى خبيث است كه در داخل گندمها هم مثل آفت است ، نيز در جايى به سوس و شپش معنى كرده است . « 3 » قملة الزرع به عربى طائرى است مانند ملخ . « 1 » و قمل به معنى شپش به فتح اول و سكون ثانى و ثالث نيز آمده است . قُمل : مورچه - ملخ بىپر يا كرمى است سرخ بال يا كرمكى است خرد مانند كنه يا كرمى است مانند ملخ خورنده كشت و زرع و آن را قملة الزّرع گويند . « 2 » سوس اسم كرمى است كه در لباس پشمى پيدا مىشود . « 3 » شپش اسم قمل است . « 4 » شپش حشره‌اى است ( ( فر . )