دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 181

مىكند و لكن خوردنى آن مدر بول و حيض و شيرافزا مىباشد . بادشكن و مقوى اعصاب است ، بيماريهاى سرد مثل درد كمر ، بزرگى طحال ، اسهال ، نفخ ، پيچى شكم و اسهال و در ضعف باه خيلى مفيد است . تخمهاى آن ريه را قوت مىدهد ، مصفى امعاء است ، بواسير و درد و زخم سينه را فايده مىدهد ، آواز را صاف مىكند ، سستى سينه را مىبرد ، با انجير بر دمل گذاشته اورام را تحليل مىكند . « 1 » براى بزرگى طحال استعمال مىكنند و نيز در مرض هيضه و سل فايده مىبخشد و بعضى نسخه‌ها با مغز چلغوزه ( ميوه صنوبر ) درست كرده در زكام و تنگى نفس و سرفه استعمال كرده‌اند و نيز در نسخه‌هاى اعصاب و مقوى عام استعمال مىشود . « 2 » اگر تخم شنبليله را آرد نموده يك قاشق قهوه‌خورى در يك فنجان آب جوشانيده مصرف شود ، علاج كم خونى را مىنمايد . « 3 » تخم شنبليله براى نقرس و روماتيسم مفيد است و اگر با گياهان خوشبو مخلوط نموده مصرف نمايند ادرارآور است . يك قاشق قهوه‌خورى تخم شنبليله را در يك ليوان آب جوش جوشانيده مصرف نمايند . تخم شنبليله غده لوز المعده را تقويت و اختلالات حاصله از كم غذايى را درمان مىكند . « 1 » آرد تخم شنبليله براى ضماد روى دمل و زخمهاى ديگر مفيد است . « 2 » در معالجه لاغرى مفيد است . « 3 » آرد تخم شنبليله به مقدار يك قاشق قهوه‌خورى در يك فنجان آب جوشانيده با گياهان معطر ديگر مخلوط نموده جهت خنازير مصرف شود . « 4 » گياهى است داراى شاخه‌هاى نازك ، تخمهايش زرد رنگ و در غلاف باريكى جا