ريشه درخت شاه توت را هشت مثقال در آب بجوشانند براى اخراج كرم كدو خصوصا كه برگ شفتاليا هلو اضافه كنند ، به همين منوال ريشه درخت نيم كوب نموده و در نود مثقال آب جوشانيده كه يك چهارم آب باقى بماند . آن آب را با شكر يا عسل يا انجير كه در آن پخته باشند بخورند براى سميات و جنون و درد كمر و پشت كه از خلط خام توليد شده باشد بغايت نافع است . جوشانده برگ شاه توت همين اثر را دارد ، غرغره آن براى خنازير نافع ، ضماد ريشه درخت شاه توت و جوشانده ريشه آن پنج مثقال و بيست مثقال انجير كه قوى است در نود مثقال آب پخته باشد تا آب به نصف برسد ، خوردن آن مسهل قوى براى سودا مىباشد . مضمضه و ضماد و نطول به معنى « آبى كه در آن داروها بجوشد يا عضوى را با آن شستشو بدهند » براى درد دندان و تحليل ورمهاى بزرگ نافع مضمضه رب شاه توت براى ورم‌ها و جوشهاى دهن غرغره نافع با آن براى حلق و ديفترى آب جوشانده برگ درخت شاه توت يا پوست درخت جهت درد دندان نافع ضماد آن با سركه در حمام براى شرى يا شر مزمن و زخمهاى خبيثه ( بدخيم ) ، عصاره آن و برگ آن با روغن زيتون براى زخمهاى سوختگى از آتش ضماد برگ آن به تنهايى ساييده براى جوشها و زخم اكثر اعضا و جرب و تب يابس نافع است « 2 » .