روغن كنجد را اگر از كنجد پوست نگرفته بگيرند آن را دهن الحل نامند و خيلى لزج است ، ولى اگر از كنجد پوست گرفته بگيرند ، لزوجت آن كمتر است . ساييده و كوبيده كنجد را بدون اينكه روغن آن را استخراج كنند ارده نامند . روغن كنجد از نظر طبيعت طبق نظر حكماى سنتى گرم و تر است و قدرت خواص آن تا هفت سال مىماند خوردن آن با داروهاى مناسب باز كننده گرفتگىها و انسداد است و لينت مزاج مىدهد و مرطوب كننده است براى رفع تنگى نفس و سرفه خشك و زخم ريه و تشنج خشك از خود دانه كنجد قوىتر است ، از نظر رفع سوزش مجراى بول خاصيت آن نظير دانه كنجد مىباشد . در آتش رسوب مريضها ، بعد از روغن بادام مفيدترين روغن‌هاست . ماليدن روغن كنجد به صورت ، موجب درخشانى و نرم شدن و شفافيت پوست صورت مىشود . ماليدن روغن كنجد براى زخم آبله و سوختگى آتش مفيد است جانشين روغن كنجد از نظر خواص ، روغن بادام شيرين است . « 1 » به عربى : دهن السمسم