تخطي إلى المحتوى الرئيسي

دائرة المعارف بزرگ طب اسلامى ( فارسى ) — صفحة 83

مساهمون:

ص٨٣

* ترنجبين

تعريف :

ترنجبين را به فارسى : ترنگبين مىگويند . ترنجبين معرب آن است . ترنجبين را به عربى : عسل الحاج ، به يونانى : سنى رون . به هندى : شكر جواسا . به انگليسى : مينا آذرى دزرت و اهل سودان آن را طنياط و به سنسكريت : يواس شركرا و به لاتينى :
frayinus ornus
مىنامند . ترنجبين از مَن‌ّها است . درخت آن را خار بز و خارشتر مىگويند . در عربى حاج يا الگول و در سنسكريت درالابها مىنامند . اين گياه در مناطق صحرايى مصر و شام ، ايران ، هند و ميسوپوتاتيا حاصل مىشود . اطباى مسلمين آن را فاراقيون اثاريون مثل يونانيها نوشته‌اند . اثر درخت آن ملين ، مدر و خارج كننده بلغم است . ترنجبين يك نوع رطوبت است كه شيرين مىباشد و بر درخت خار شتر پديد