عرب آن را حنا گويد و ايرانيها اسماى يونانى ارقان و فقوليون را استعمال مىكنند اطباى مسلمين مىگويند كه اگر برگ سبز آن را بر سر بگذارند سر درد را از بين مىبرد .
از حنا و روغن معجونى درست كرده و استعمال مىكنند در مرض آبله به پا مىمالند تا حرارت را كم كند و چشم را از اصابت آبله حفظ كند حنا مو و ناخن تازه توليد مىكند مرهم حنا علاج خوبى است جوشانده حنا بطور غرغره بسيار مفيد است .
پوست آن را در بزرگ شدن طحال و در مرض يرقان استعمال مىكنند همچنين براى جذام مفيد است نيز در سوختگى از آب و آتش بسيار مفيد است جوشانده گل آن براى سردرد ناشى از ضربه مفيد است .
نيز از آن مرهم درست كرده بر محل سوختگى طلاء مىكنند انسلى مىگويد كه از گل آن عصاره درست مىشود و قوم تاميل آن را براى علاج جذام استعمال مىكنند .
مقدار خوراك آن نصف قاشق است نيز بيان كرده است كه برگ آن براى مصرف خارجى در امراض سكته جلدى مفيد است .
در بعضى مناطق عصاره برگ آن را با آب و شكر مخلوط كرده براى امراض سيلان و جريان مفيد است برگ كوبيده حنا مخلوط در سركه را در بعضى امراض در كف پا ضماد مىكنند در جنوب هند تخم حناء را اسوان مىگويند مسلمين نيز براى رنگ كردن دست و پا مخصوص زنان در شاديها حنا را استعمال مىكنند و گفته شده كه يهوديان نيز اين رسم را دارند .
ماده رنگ دهنده در حنا نوعى
tanin
تانين است كه عبد العزيز هرورى نام آن را
hennotannic acid
گذاشته نيز در آن 2 % ريزين به رنگ زيتونن سبز وجود دارد . « 1 » برگ حنا مشابه برگ سنا است و از آن دست و پا و موهاى سر را رنگ مىكنند . رنگش : سبز است . ذائقه : تلخ و بىمزه است . مزاج : آن سرد و خشك 2 درجه است .
هامش
( 1 ) - فارماكوگرافيا ، ج 2 ، ص 524 .