چسبنده بسيار كوتاه كه از كليه اندام آن بوى قوى و ناپسند استشمام مىشود . منشأ اصلى آن در پرو ، بليوى و نواحى مختلف امريكاى مركزى بوده و از آنجا به جاهاى ديگر انتقال يافته است .
چيدن برگهاى گياه معمولا در فاصله ماههاى مرداد و شهريور انجام مىگيرد .
توتون به علت دارا بودن نيكوتين و الكالوئيدهاى ديگر اثر سمى شديد دارد در باره سميت نيكوتين همين قدر كافى است كه ذكر شود اين الكالوئيد از تمام مخاطهاى بدن جذب مىگردد و اگر يك تا دو قطره آن بر روى زبان سگى ريخته شود به طور برق آسا جانور را مىكشد .
تنها نيكوتين موجود در برگ توتون موجبات مسموميت را فراهم نمىسازد بلكه آمونياك دود سيگار و مواد ديگر آن نيز موجب ناراحتىهاى مزمن حلق و مخاط دهان مىگردد .
در مسموميتهاى مزمن ، عوارضى نظير خشكى ناحيه حلق ، احساس سنگينى در سر ، سرگيجه ، يبوست ، احساس صداهايى در گوش ، سردرد ، كم شدن حافظه ، طپش قلب ، ورم لثه دندان ، پيدايش لكههاى سفيد در مخاطها ، اختلالات بينايى ، لارنژيت مزمن ، نوعى سوء هضم ، آنژين دوپواترين و نوعى تصلب جدار شرائين ظاهر مىشود بعدا تنگ شدن مجارى عروق و بالا رفتن فشار خون پيش مىآيد .
امروزه براى آنكه مسموميت مزمن در مبتلايان به سيگار كشيدن پيش نيايد نوع عارى از نيكوتين سيگار را به بازارها آوردهاند .
تركيبات شيميايى :
برگ توتون داراى مواد آلبومينوئيدى ، رزين ، صمغ ، قند احيا كننده ، آميدون ، مقدارى مواد چرب ، املاح پتاسيم ، نوعى تانن اسيد به نام تابا كوتاتانيك به مقدار كم از اسيد نيكوتانيك ، اسيدهاى آلى مختلف مانند اسيد ماليك ، سيتريك ، اكزاليك ، پكتيك و همچنين مادهاى به نام نيكوتيانين است .