به آلمانى :
Hasel Wurzel , Haselkraut
به عربى : اسارون ، الناردين البرى مىگويند . « 1 » آسارون را به فرانسوى :
Nard Sauvage
و
Asaret
مىگويند كه گياهى از تيره زر آوند ( فرانسوى
Aristolochiacees )
مىباشد . « 2 » آسارون لغتى سريانى است « 3 » ، به اردو : تگر ، به هندى مشك بالا ، به فارسى ناردين و سنبل برى و به انگليسى
Indianvalerian
مىگويند . « 4 » آن را به يونانى سرانيون ، به سريانى آسارون و به سانسكريت كالانسرائى و تگرى مىگويند . « 5 » آسارون را در سانسكريت : تگارا ، نان رينى و رهينى مىگويند . و نيز نوعى از آن را در هند به نام آساراباكا مىشناسند . « 6 »
مزاج :
مزاج آن گرم و خشك در درجه دوم است . « 7 »
تركيب شيميائى :
ريزوم آسارون داراى تانن ، مواد رزينى ، صمغ ، آميدون ، اسيدهاى آلى و اسانسى با بوى معطر به مقدار يك درصد است كه مركب از پنين ، آزارون و آزارين مىباشد . بررسىهاى
Schuls H -
نشان داد كه آزارون ، ماده سمى ريزوم اين گياه است و موجب فلج عروق خونى و سلسله اعصاب مىگردد ، ولى ديگران ، اين ماده را منحصرا مخدر دانسته و معتقدند كه به سهولت دفع مىشود ، در حالتى كه اسانس مذكور حتى اگر به مقادير كم مصرف شود ، مسموميت شديد فراهم مىآورد . « 8 »
خواص :
آسارون مقوى مغز ، بازكننده بستهها ، ملطف ، محلل ورمها ، مقوى جگر ، طحال و كليه ، مدر بول و حيض ، مقوى باه ، نافع سستى بدن ، ورم جگر ، لقوه ، فراموشى ، نقرس و سياتيك است . در طب « ويدك » نقل شده است كه آسارون نافع تب سوداوى و اسهال مىباشد . « 9 » آسارون علاوه بر خواص فوق نافع امراض جگر و معده ، يرقان ، سدد ،
هامش
( 1 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 772 .
( 2 ) - فرهنگ معين ، ج 1 ، ص 225 .
( 3 ) - محيط اعظم ، ج 1 ، ص 142 .
( 4 ) - المفردات ، ص 183 ؛ بيرونى ، ابو ريحان ، صيدنه ، شركت افست سهامى عام ، 1358 ، ص 54 .
( 5 ) - لاثانى لغات الادويه ، ص 74 .
( 6 ) - فارماكو گرافيا ، ج 2 ، ص 239 .
( 7 ) - المفردات ، ص 183 .
( 8 ) - گياهان دارويى ، دكتر زرگرى ، ج 2 ، ص 772 .
( 9 ) - المفردات ، ص 183 .