تب و ورم رودهها استعمال شده و اشتها را زياد مىكند و با سركه مخلوط كرده براى امراض جلدى مثل امراض خارش مفيد است . جوشانده آن ادرارآور است .
محل رويش :
اين گياه را در زمان قديم مصريها زياد مىكاشتند و اكنون در ايتاليا خيلى زياد كاشته مىشود .
نسخه :
دم كرده 60 - 30 گرم گل و سرشاخه گلدار آن در يك ليتر آب ، يك ليوان صبح ناشتا به عنوان ادرارآور مفيد است . خمير آرد باقلا مخلوط با ادويه يا روغن ، موضعا براى درمان ورمها به كار مىرفته است . « 1 » تازه آن سرشار از ويتامينهاى
A . B . C
و غذاى سبكى است و به هر معدهاى مىسازد .
باقلاى خشك خيلى مقوى و سرشار از آهن و آهك مىباشد و داراى ويتامين
C
نيز هست . آرد آن را به شكل مرهم بر روى دملهاى كوچك و بزرگ يا آبسه مىگذارند ، زخم را به سرعت التيام مىدهد . « 2 »
* باقلاى كالابار
تعريف :
برگهاى آن مركب از 3 برگچه بيضوى نوك تيز و نسبتا بزرگ و گلهاى آن نر ، ماده ، نامنظم ، به رنگ ارغوانى و مجتمع به صورت خوشههاى آويخته است . ميوه آن به نام شكوفا ، به درازى 13 تا 17 سانتىمتر و محتوى 2 يا 3 دانه به درازى 2 تا 3 و به پهناى 2 سانتىمتر مىباشد .
هامش
( 1 ) - قانونچه ، ص 170 .
( 2 ) - سبزيها و ميوههاى شفابخش .