اجسام معدنى اثر مىكند و سرب در آن مؤثر است . « 1 » جابر بن حيان در رساله خود از الماس اسم آورده است . به علت تعفن‌آور و شكننده بودن قسمت‌هاى داخلى بدن كشنده است و نبايد به طور خوراكى استعمال شود و چنانچه از آن خورده شود ، مصلحش قى كردن به وسيله نوشيدن شير تازه دوشيده گرم گاو و روغن آن است . اين عمل آنقدر تكرار شود تا الماس بيرون آيد . نيز به قول اهل هند مصلح آن شير بيخ درخت بانس ( نى ) مىباشد . « 2 » اطبا گفته‌اند چون از معده به رگهاى جگر برسد به علت سنگينى و حرارتش باعث سوراخ شدن جگر « 3 » مىشود . مضر معده است و مصلحش شير تازه و قى كردن است . « 4 »

الماس را به لاتينى : « 5 » DIAMOND

به فرانسوى : « 6 » DIANAMT

بعضى گفته‌اند : سرد و خشك و بعضى گفته‌اند كه : بسيار گرم و خشك است . « 8 » در درجه چهارم سرد و خشك است . « 9 »

با وجود اين كه ماليدن كوبيده و بو داده الماس بر دندان ، آن را بسيار براق مىكند ولى به علت خطرناك بودن ، استعمال آن ممنوع است . قرار دادن الماس در دهان باعث مىشود كه بدون زحمت دندان را بكشند ، آويزان كردن آن مقوى قلب ، رفع كننده ترس ، نافع رعشه و باعث سرعت در زايمان و نوع شش ضلعى آن مانع صرع مىشود . الماس به طور كلى ، خوراكى نبايد استعمال شود . « 1 » مقوى باه است و همراه بودن آن باعث قوت قلب و دور كردن رعشه است . كتاب همدرد الماس را در نسخه‌هاى : الماس طلايى ، زرنيخ سرخ ، جيوه و عرق ليمو براى امراض آلت تناسلى مردان مثل نرمى ، كمى و ضعف آلت به كار برده است . « 2 » كسى كه