مىباشد ايران را از روى افسانهها مىشناسد همانطور كه ما كلده و آشور را از روى افسانههاى تاريخى مىشناسيم و و ملاحظه فرموديد اقرار صريح مؤلف را مبنى بر اينكه « آقاى لوئيس ابروهاى پرموى خود را بالا كشيد و چشم هاى خويش را باز كرد ، معلوم شد پس از اين اشاره تازه ايران را شناخته است » من از شما سؤال مىكنم ، آيا براى يگ ملت مرگ گواراتر است يا زندگى بىنام و ننك ؟ و آيا يگفرد حساس كه وطن و كشور خود را دوست داشته باشد ، ممكن است اين مطالب را بخواند و بفكر چاره نيفتد ؟ .
شايد اشخاصى به من ايراد بگيرند كه ابراز اين مطالب باعث آبروريزى است بايد روى معايب و مفاسد اجتماعى سرپوش گذاشت و حقايق را كتمان كرد و خود را در انظار خودى و بيگانه خوب و بىنقص و عيب جلوه داد . من در جواب مىگويم ، سرپوش روى معايب گذاشتن مانع از اين نيست كه ديگران ما را نبينند و ما را آنطور كه هستيم نشناسند ؛ البته هر جامعه داراى معايب و محسناتى است . هر قدر جامعه برفع معايب و ازدياد محسنات خود بكوشد بدرجهء عالىتر از تمدن واقعى رسيده است . براى رفع معايب هم سرپوش گذاشتن بىفايده است زيرا حكم كبكى را دارد كه سر خود را در
نهضت پزشكى يا لزوم تجديد نظر در اصول و مبانى طب امروز ( فارسى ) — صفحة 241
مساهمون: سيد جلال مصطفوى كاشانى
ص٢٤١