دخالت عوامل عصبى در آسم
گفتيم كه در قرن نوزدهم دانشمندان اروپا آسم را يك نوع نوروز دانسته و چنين قائل بودند كه مهمترين عامل بروز اين بيمارى ازدياد حساسيت مراكز عصبى تنفسى واقع در بولب مىباشد :
« Nevrose avec hyperexcitabilit e des centres respiratoires bulbaires » .
رفتهرفته مطالعات و تحقيقات علمى در اينباره توسعه يافت و در اول قرن بيستم معلوم شد كه تحريك پنوموگاستريك باعث انقباض برنشها مىشود :
« Action broncho - constrictive du pneumo - gastrique .
لذا دانشمندان علت بروز آسم را ازدياد قابليت تحريك پنوموگاستريك دانسته و تئورى
Hypervagotonie
را وضع كردند ( عصب پنوموگاستريك را
Vague
نيز گويند ) و ضمنا بتحقيق و تجربه معلوم شد كه تضاد عمل بين اعصاب واگ و سمپاتيك موجود است .
Eppinger
و
Hess
معتقد شدند كه افراد بشر به دو دسته