م
12366 مئسى ( محمد حسينى ) :
از تيرههاى مراد عليوند شعبهء ايل بهاروند در بالا گريوهء لرستان ( دانشنامهء جهان اسلام ، ج 4 ، ص 718 ) .
12367 ماپلورج :
از تيرههاى ساكن در مازندران . اردشيرك ماپلورج ( تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ، صص 110 و 111 ) .
اردشيرك باپلورج ( تاريخ طبرستان ابن اسفنديار ، ص 184 ) .
12368 ماجاريان :
از خاندانهاى ارمنى مقيم ايران ( اندرانيك هويان ) .
12369 ماجدى :
از خاندانهاى ساكن در شيراز ( فهرست موقوفات ايران ، دفتر اول فارس ، ص 126 ) .
12370 ماجو :
( ظفرنامه ، ج 1 ، ص 553 ) .
12371 ماچانلو :
از تيرههاى طايفهء فارسامدّان ايل قشقايى ( پيوستگى قومى و تاريخى اوغوز ، ص 61 ) .
12372 ماد :
از طوايف كرد خاورزمين ( تاريخ كرد و كردستان ، ج 1 ، ص 68 ) . ماد - با اينكه پژوهشهاى جديد زبانشناسى نشان مىدهد كه واژهء ماد ريشهء مشخص هند و اروپائى ندارد ، بر طبق روايت هرودت در روزگار كهن همهء مادها را آريائى مىناميدند . هرودت مادها را شش طايفه بزرگ مىداند كه مغها يكى از اين طوايف بودند ( دائرة المعارف بزرگ اسلامى ، ج 10 ، ص 524 ) .
12373 مادوانى :
مادوانىها از طوايف بويراحمد عليا و ساكن روستاى مادوان هستند . از سه اولاد به اسامى زير تشكيل شدهاند :
جانى - بلوط - شنبه . جد مادوانيها « عالى » نام داشته است ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 88 ) .
12374 مادويان :
از خاندانهاى ارمنى مقيم ايران ( اندرانيك هويان ) .
12375 مادها :
قوم ايرانى ماد كه از نژاد هند و اروپايى بودند و در سال 606 پيش از ميلاد همراه با نيروهاى بابلى در برانداختن امپراطورى آشور كامياب شد . نخستين شاه آشور كه به برخى نواحى فلات لشكر كشيد تيگلت پيلسر بود كه در حدود 1100 پيش از ميلاد يعنى تقريبا مقارن با حيات زرتشت در شرق به پادشاهى رسيد . وى از ماد ، سرزمين و مردم آن نامى نمىبرد زيرا در اين زمان هنوز ملقب به ماد نشده و پيشقراولان آنها در جنوب تركمنستان و شمال گرگان مستقر شده بودند . آنان از حدود 1200 تا 900 پيش از ميلاد نقاط مهم مرو ، نسا ، گرگان و دامغان و نواحى ديگر اين مناطق را اشغال كرده و به حدود رى و كاشان رسيدند .
آنان در سر راه خود در خدمت سران قبايل بومى درمىآمدند و ظاهرا در 900 پيش از ميلاد مردمى كه با بوميان درآميخته بودند ملقب به ماد گشتند نخستين دولت ائتلافى ماد در 705 پيش از ميلاد تشكيل شد كه نخستين دولت سلطنتى آريايى در جهان بود ( آرياها و ناآرياها در چشمانداز كهن ايران ، ص 59 ) .
12376 مادها :
در شمال غربى ايران سكونت اختيار كردند . در تورات بارها از شاهان ماد سخن رفته است . در مورد نام آذربايجان معروف به « ماد كوچك » سندى در دست است كه به موجب آن اسكندر فرماندارى به نام آتروپات را براى فرمانروايى آتورپاتكان تعيين كرد . برخى از دانشمندان معتقدند كه زبان كهن آذربايجان از زبان اوستايى گرفته شده است و مىگويند ريشه نامهاى پارهاى از شهرها كه امروزه مفهوم نيست شايد روزگارى مفهوم بوده است . زبان اين قوم يعنى آذرى هيچگونه ارتباطى با زبان تركى ندارد ( قومهاى كهن ، ص 19 ) .
12377 مادها ( كردان ) و پارسواشها :
( پارسيان ) ظاهرا در حدود هزارهء اول قبل از ميلاد در سرزمين ايرانويج ساكن شدهاند ( فارسشناخت ، سال 3 ، شمارهء 5 ، بهار 1380 ، ص 151 ) .
12378 ماديها :
از مردمى بودند كه حشم و گله زياد داشتند . شبانى مىكردند و در ارابهها حركت مىكردند . بعدها در آذربايجان و كردستان سكنى گزيدند و به زراعت پرداختند . ماديها در عهد قديم موسوم به آريان بودند كه بعدها خود را مادى ناميدند ( از نظر هرودوت ) ( تاريخ ايران ، ص 50 ) .