بلوچستان ( سرشمارى اجتماعى اقتصادى عشاير كوچنده - 1377 ، ص 51 ) .
11933 گلهپا :
از طوايف ايل كلهر كه در سال 1310 شمسى پانصد خانوار بودهاند و داراى مذهب على اللهى و اهل تسنن هستند ( جغرافياى مفصل ايران ، ج 2 ، ص 61 ) .
11934 گلهخيل :
قريهاى است به فاصلهء 5 / 6 كيلومتر در غرب قلعه سركارى مقر مربوط حكومت اعلىغزنى در 67 درجه و 42 دقيقه و 49 ثانيه طول البلد شرقى و 32 درجه و 51 دقيقه و 32 ثانيهء عرض البلد شمالى است ( قاموس جغرافيايى افغانستان ) .
11935 گلهدار :
از تيرههايى كه بعدها به ايل مراد علىوند ملحق گرديد ( دانشنامهء جهان اسلام ، ج 4 ، ص 718 ) . در زمان دولت صفويه ملا فريدون لر با هزار خانوار از ايلات كهگيلويه در سال 1070 هجرى در نواحى فال آمد و سكونت اختيار كرد .
به مناسبت گله و رمه و حواشى كه از لوازم ايلات است ، قبيلهء ملا فريدون را گلهدار گفتند و در روستاهاى هورمه و نوآباد و سرگاه و بهرستان و دهنو و مزايجان و چاه محمدحاجى ساكن شدند ( شناسنامهء ايلات و عشاير كهگيلويه و بويراحمد ، ص 11 ) .
11936 گلهدارى :
از خاندانهاى ساكن در لامرد فارس ( فهرست موقوفات ايران ، دفتر اول فارس ، ص 179 ) .
11937 گلهزن :
از طايفه عمله ايل قشقائى ( سيهچادر ، ص 172 ) .
11938 گلهزن :
از تيرههاى قشقايى ( ايران و قضيهء ايران ، ج 2 ، ص 139 ) . از تيرههاى طايفهء عملهء قشقايى از ايل قشقايى ( پيوستگى قومى و تاريخى اوغوز ، ص 62 ) .
11939 گلهزن ( تيره ) :
از تيرههاى ايل قشقايى در فارس مىباشد ( فارسنامهء ناصرى ، گفتار دوم ، ص 1582 ) .
11940 گلهكلا :
ده از دهستان جلالازرك شهرستان بابل ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) .
11941 گلهكلا :
ده از دهستان مذكوره شهرستان سارى ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 12 ) .
11942 گلهگير :
از تيرههاى ساكن در ليراوى .
11943 گلهميرزا ( طايفه ) :
از تيره الله بشه از ايل تالشدولا ( جامعهء عشايرى تالش ، ص 46 ) .
11944 گلى :
از طوايف عرب ساكن در خوار و توران ( چوداريها قبيلهاى كويرنشين ، ص 20 ) .
11945 گليج ( به ضم گاف و كسر لام و سكون ياء و جيم ) :
از خاندانهاى ساكن در گليجان تنكابن و كليجان ( با كاف مضموم ) مازندران ( تاريخ گيلان و ديلمستان ، صص 131 - 137 ) ، ( تاريخ طبرستان و رويان و مازندران ، ص 47 ) .
11946 گليج :
از خاندانهاى ساكن در تنكابن ( از آستارا تا استارباد ، ج 3 ، ص 22 ) .
11947 گليجان :
ده از دهستان گليجان قشلاقى شهرستان شهسوار ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) .
11948 گليران :
ده از دهستان بندپى شهرستان بابل ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) .
11949 گليرد :
ده از دهستان اهلمرستاق شهرستان آمل ( فرهنگ آباديهاى كشور ، ج 11 ) . شيخكگليرد از شهود قبالهاى مورخ محرم الحرام سنه 930 نوشته شده در گوران طالقان ( تاريخ طالقان سيد محمد تقى مير ابو القاسمى ، ص 36 ) .
11950 گلىكانلو :
از طوايف ايل ميلان آذربايجان غربى ( ساختار سازمان ايلات و شيوهء معيشت عشاير آذربايجان غربى ، ص 307 ) .
11951 گلينى :
از تيرههاى ايل اليكائى كه منشأ مازندرانى دارند ( كوچندگان سرزمين خورشيد درخشان ، ص 40 ) .
11952 گمار :
از طوايف ململى بابادى هفتلنگ بختيارى ( جغرافياى مفصل ايران ، ج 2 ، ص 74 ) .
11953 گمبير :
از فرقههاى سياهپوشان ساكن در كافرستان - تورستان افغانستان .
11954 گمشادزائى :
از عشاير و طوايف ناحيهء سراوان كه معتقدند فرزند شيخ عبد القادر گيلانى هستند و پيش از هجوم عرب به بلوچستان مهاجرت كردهاند . با توجه به وجود واژههاى گيلكى در گويش بلوچى ايشان شايد دليل درستى بر ادعاى ايشان باشد ( عشاير و طوايف سيستان و بلوچستان ) سرزمين گمشادزائى در شمال دشت تهلاب و ميرجاوه و در جنوب پسكوه و كوه بيرك در شرق سراوان و در غرب خاش و استخررود است . نواحى زمستانى كه دامهاى اين طايفه براى چرا استفاده مىكنند عبارتند از : كوهسفيد و دامنههاى كوه سياهان - كوه مورپيش - جالق و تاهوك - دشت تهلاب و ميرجاوه - مانكوه - پيرامون زابلى ( مگس ) شرق سهندكوه - كوه كنارو - ارتفاعات سرباز - پيگولكوه - قلمتاك . نواحى تابستانى علفچر آنان از اين قرار است :
دامنهء كوه مورپيش - دشت سراوان - سردشت - دروكان - انده - سربند - دامنهء كوه بيرك - دشت سيب و سوران - تاربالا - پيرامون پسكوه - غرب سهندكوه - دشت بمپور و