زنان روستائى گيلان در كار دامدارى با مردان مشاركت و همكارى دارند . برخى از آنان مسئوليت چراى تعداد زيادى از دامها را به تنهائى عهدهدار مىشوند . در عكس مقابل يكى از زنان دامدار در حال حمل آب براى گوسفندان ديده مىشود . نزديكترين آبشخور به مرتع و محل چرا فاصله زيادى دارد و موقعيت آن به گونهاى است كه آشاميدن آب را براى دامها مشكل ساخته ايجاد خطر مىنمايد . زن روستائى هرروز دو دفعه و هردفعه چندين بار ظرفها را پر از آب كرده گوسفندان خود را سيراب مىسازد .
كتاب گيلان ( فارسى ) — صفحه 232
پدیدآورندگان: ابراهيم اصلاح عربانى
ص۲۳۲