شمع اليقين فى معرفة حق المبين .
از ميرزا حسن لاهيجانى قمى ( 1045 - 1121 ق ) ، نگارندهء « آيينهء حكمت » ( 6 / 59 ) و جز آن .
در 1 « مقدمه » و 5 « باب » هريك در چند « فصل » ، در 15 شوال 1092 ق به انجام رسانده است و در تهران ، 1303 ق ، 404 ص ، چاپ سنگى شده است . باب 1 - توحيد ، 2 - عدل ، 3 - نبوت ، 4 - امامت ، 5 - معاد و در آن از « آيينهء حكمت » ياد مىكند و اين جز « اصول دين :
خوف و رجا » ى ( هف ) اوست .
آغاز ( نسخهها ) : حمد بىحد و سپاس بىنهايت سزاى ثناى عليم على الاطلاق است كه . . .
آغاز ( مرعشى ) : افضل محمد حامدى و تحف هداياى صلاة و ثناى بىمنتها نثار انديش بارگاه عطوفت پناه .
نسخهها 2 / 967 ( 8 نسخه ) ؛ ذريعه 14 / 233 سرآغاز يكم ؛ مشار 3 / 3310 ؛ صفا ( 1 ) 5 / 275 ، همانجا ( 2 ) 1465 ، 1478 .
آستان قدس ، نامگو 1 / 374 ( 3 نسخه ) ؛ آستان قدس ، خامنهاى 166 ، همانجا 291 ؛ تبريز ، تربيت ، نخجوانى 93 « شمع اليقين يا آيينهء دين » همان چاپ 1303 ق تهران ؛ تسبيحى ، دانشگاه 23 ؛ سپهسالار 5 / 7 - 256 ( 2 نسخه ، ش 6483 نوشتهء 1222 ، 6482 نوشتهء 1353 ق ) ؛ فيضيه ، قم 2 / 78 ؛ فيضيه ، عراقى 1 / 366 ؛ قم ، مسجد اعظم 273 ؛ قم ، دليل المخطوطات 240 ؛ قم ، آستانه 137 ؛ گلپايگانى ، نامگو 1 / 490 ش 139 / 37 « شمع يقين يا آئينهء دين » ، نوشتهء سدهء 12 ، همانجا 87 / 22 نوشتهء سدهء 11 ؛ مجلس 10 / 43 ش ( 1 ) 2790 ؛ مرعشى - اشكورى 13 / 220 ش 5019 تنها مقدمه و بخشى از باب يكم را دارد .
آغاز برابر 2 ؛ مروى ، تهران 179 ؛ نشريه 2 / 86 نسخهء دكتر اصغر مهدوى ، همانجا 5 / 159 « شمع يقين يا آيينهء دين » نسخهء مجلس .
آصفيه 3 / 548 ش 1256 كلام ؛ لنينگراد ، گوركى ، چاپى 89 .
شناخت امام : رسالهء اسماعيلى .
ناشناخته .
به نوشتهء « مدرس رضوى ، احوال و آثار : 626 » به روزگار تهماسب يكم ( 984 - 930 ق ) نگاشته شده و در 1947 م در قاهره بكوشش ايوانف چاپ شده است . و مىافزايد سرودههايى كه در آن از خواجهء طوسى دانسته شده است و نبايد از وى باشد . براى نشانى از نسخهء در دست : خواجهء طوسى دارد كه : اى در جوار رحمت تو كون را مكان . . . و اى هر دو عالم از تو و تو دور از اين و آن . ديگر بايد دانست كه غرض از ظهور امام در اين اكوان همين به سبب وجود اين اكوان است ، نه چيز ديگر . و چون شناخت امام ثابت شد ، بعد از اين در شناخت حجت شروع مىنمايد . و آن ، آن است كه بدانى كه حجت كسى را مىگويند كه معنى او و امام از روز ازل يكى باشد . و غرض از