آستان قدس 14 / 277 ( ش 8808 گويا 8782 ) نوشتهء 1244 ؛ چاپ سنگى 44 ؛ حافظيان بابلى ، عبد العظيم 1 / 371 ش ( 1 ) 617 « صفات الاشياء » نوشتهء 1256 ق ؛ قم ، معصومه 1 / 70 كه نگارنده را عبد اللّه حسينى مدنى آورده .
آغاز برابر 2 ، در مجموعه نوشتهء 1256 ق ، همانجا 1 / 248 نوشتهء 1296 ق . در 44 « باب » آغاز برابر 1 ( چاپى ) ؛ گلپايگانى ، نامگو 1 / 406 ش 100 / 10 « سراج القلوب » نوشتهء 1296 ق .
سبحانى ، كتابخانهها 362 ؛ سبحانى ، استامبول ، دانشگاه 152 ؛
سراج المناهج .
از محمد باقر نجمثانى ، كه « موعظهء جهانگيرى » ( 6 / 647 ) را در 1021 ق نگاشته است . به نام ابو المظفر شهاب الدين محمد صاحبقران ثانى شاهجهان [ 1037 - 1068 ق ] به سال 1037 ق ، در 1 « مقدمه » و 2 « مقصد » نگاشته است .
مقدمه در فضيلت و شرافت علم ، مقصد 1 - در اثبات واجب الوجود ، و اثبات نبوت و امامت و معاد ، 2 - در مسايل فرعيه .
فهرستواره 6 / 353 « پندنامهء جهانگير » ، همانجا 4 / 3118 « هيأت » از همو ، همانجا 5 / 3952 « ذخيرهء اسكندرى » از همو .
نخجوانى ، تبريز ، تربيت 86 ش 216 .
سراج منير در حرمت سماع و مزامير .
گويا از ابو المكارم ( نوشاهى ) .
در اواخر صفر 984 ه / 1576 م . در ناروا بودن سرود و مزامير . با سربندهاى « فصل » : در حرمت سرود و تغنى از قرآن ، در شريعت مقرر شده كه مجرد سرود ، لهو و حرام است ، روايات مذاهب ائمهء ثلاثه در تحريم سرود و مزامير ، فتوا در هدم دم آنكس كه سرود و مزامير را مباح گويد ، در اقوال صوفيان ، استدلال مبدعه بر اباحت سرود و مزامير ، حرمت خواندن قرآن با الحان و سرود حرمت رقص .
آغاز : حمد له . اما بعد ، بدانكه استماع سرود و مزامير بر همهء مكلفان حرام است ، و در اين باب ائمهء دين و علماى مسلمين را اتفاق است .
مشترك 2 / 1114 ( 1 نسخه ) .
نوشاهى ، موزه 176 نوشتهء 1295 ق .
سراج المؤمنين .
از على فرزند محمد باقر بروجردى ( ؟ ) . پيش از 1220 ق كه تاريخ نسخه است . در كلام .
آستان قدس ، نامگو 1 / 356 ش 13415 .
سراج اليقين .
از عبد الرحيم حزين سروانى شيرازى كه در 1191 ساخته است و ترجمه ايست به فارسى از « رسالهء خلاصهء تركى » ملا احمد اردبيلى در 1 « مقدمه » و 5 « مطلب » و 1 خاتمه و در توحيد و نبوت و امامت و معاد است . متن گويا همان است كه بنام « عقايد الاسلام » . در « ذريعه » نشانى داده شده است و در انتساب آن به اردبيلى بر پايهء مادهتاريخ بهكار رفته در آن ترديد شده است : « شاه عباس ثانى جمجماه - 1052 » كه ديرتر از درگذشت اردبيلى ( د 993 ق ) مىباشد .
براى ترجمهء ديگر فارسى از « عقايد الاسلام » اردبيلى ( - ذريعه 15 / 281 ) .
آغاز : بسمله . حمد بىنهايت و حد واجب