عبد المسيح كه اصول دين عيسوى و فروع آن را نقل نمايد .
نسخهها 2 / 885 ؛ مشار ، مولفين 1 / 20 مساعد السلطنه ؛ سليمانى ، القاب 141 مساعد السلطنه .
ملك 2 / 31 .
اصول دين مسلمين .
از شيخ على اكبر اردبيلى ( 1269 - 1346 ( ق ) فرزند محسن ( - بعث و نشو ، هف به روش ( سؤال ، جواب ) .
چاپ شده : 1333 - 1334 ق . وى گفتارى ديگر در اصول دين به زبان تركى نيز دارد .
ذريعه 2 / 196 « اصول دين مسلمين » ؛ اعلام 2 / 1502 ؛ طبقات ( 4 ) 14 / 1605 .
تسبيحى ، تبريز ، دانشگاه 25 « رسالهء اصول دين مسلمين » .
اصول دين مسيح و فروع آن .
با ديد پروتستانها ، در 2 « فصل » ، 1 - اصول دين و عقايد ، ده « باب » ، 2 - فروع دين و تكاليف ، دوازده « باب » .
آغاز : . . . حمد و سپاس بىحد و عد خداى واحد حقيقى را سزاست .
نسخهها 2 / 886 ، ش
8231
.
دانشگاه 12 / 3736 ، ش 3742 .
اصول دين منظوم .
چندتا - بخش منظومهها .
اصول دين و رؤس نماز .
از حسن فرزند محمد . پيش از 1224 ق كه تاريخ نسخه است .
كه مىگويد پيش از اين دراينباره به عربى پرداخته بود . و براى تعميم سود آن را به فارسى نگاشته است .
آغاز : حمد له . . . و الصلاة و السلام على خير خلقه محمد و آله الطاهرين . اما بعد .
نسخهها 2 / 886 ، ش
8252
.
ملى ، تهران 2 / 171 .
اصول دين و عبادات .
از محمد ابراهيم مشهور به بهرام فرزند بهرام خلج خرقانى ، خرقانى ، از سدهء 13 ق ، پس از « منهج المهمات » خود ( ذريعه 23 / 199 ) نگاشته است . با سربندهاى « باب » : باب 1 - در اقرار به وجود حق تعالى ، 2 - در صفات كماليه الهى ، 3 - در صفات سلبيه ، 4 - در عدل ، 5 - در مباحث نبوت شامل هفت « مقصد » ، 6 - در امامت شامل چند « مبحث » ، به درخواست عبد الله خان خلج .
حافظيان بابلى ، عبد العظيم 1 / 52 ش ( 6 ) 667 ( نوشتهء سدهء 13 ) .
نسخهها 2 / 886 ( 2 نسخه ) .
نشريه 3 / 443 نوشتهء 1247 ق ، همانجا 444 نوشتهء 1256 ق .
اصول دين و فروع آن .
از شريف عبد العظيم ثانى فرزند محمد مقيم شريف بابويهاى . گويا پيش از 1088 ق . در 2 « هدايت » : 1 - در پنج « فصل » ( توحيد ، عدل ، پيامبرى ، امامت و رستاخيز ) ، 2 - در فروع ، پنج « فصل » ( نماز ، روزه ، حج ، زكات و جهاد ) [ ديباچه ] .
آغاز : الحمد لله الذى هدانا سواء الطريق ، هو سبيل طلب العموم . . . اما بعد ، چون غرض اصلى .
نسخهها 2 / 886 .
دانشگاه 13 / 3250 ، ش ( 2 ) 4282 .
اصول دين و فروع آن .
از سيد على مجتهد قزوينى . با سربندهاى « مطلب » ، « وجه » ،