نسخهها 2 / 1364 ( 12 نسخه ) ؛ ذريعه 20 / 138 ؛ صفا 3 / 332 « محبتنامه » عماد فقيه كه جز اين است ، همانجا 4 / 75 ؛ اعلام 3 / 2534 ؛ مشار ، مؤلفين 6 / 630 .
آستان قدس ، نامگو 500 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 211 ؛ دانشگاه 3 / 441 ، همانجا 13 / 3184 ؛ سپهسالار 5 / 519 ؛ سنا 1 / 209 ، ش 22 / 372 ؛ قم ، مسجد اعظم 553 بىنام نگارنده ؛ مجلس 10 / 591 ؛ ملك 4 / 672 ، همانجا 8 / 457 ، 4 / 4216 .
تركيه ، كتابخانهها 412 ؛ قاهره ، دار الكتب 2 / 128 ، 129 ، همانجا 1 / 253 « رسالة فى المحبة » .
محبتنامه . خواجه عبد الله انصارى هروى .
پير هرات ، در 1 « مقدمه » 27 « باب » . در مجموعه رسالههاى او به كوشش تابندهء گونابادى 1319 خ چاپ شده است .
آغاز : الحمد لله على نعمه و الصلاة على . . .
قال عبد الله بن . . . آنچه عادت و اشارت است از تفرقه و حكايت ، و آنچه جمع است و راى نطق .
آغاز 2 : افتتاح رساله به نام آن خدايى كه نام او راحت روح است و پيغام او مفتاح فتوح است ( نسخهء شيراز ) .
نسخهها 2 / 1364 ( 2 نسخه ) ؛ صفا 2 / 912 ؛ ذريعه 20 / 138 ؛ اعلام 2 / 1376 ؛ طبقات 5 / 109 ؛ نفيسى 1 / 58 .
آستان قدس ، نامگو 500 ؛ تهران ، مينوى 111 ؛ تهران ، نوربخش 2 / 7 ؛ شيراز ، ملى 1 / 216 آغاز برابر 2 ؛ فيلم 1 / 5514 ؛ مجلس 131 / 5138 فهرست نشده .
شهيد على پاشا 8 / 1383 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / ( 119 ) ، 277 .
محبتنامه . از عبد الصمد همدانى ،
كشته به دست وهابيان در كربلا ( 1216 ق ) .
اعلام 2 / 1339 ؛ طبقات ( 2 ) 13 / 737 .
گلپايگانى ، نامگو 638 ش 123 / 18
محبتنامهء الهى :
محبتنامهء جاويد . از فضل الله استرآبادى حروفى ( 741 - 796 ق / 1340 - 1394 م ) . كه نادرست در فهرست خوانسارى از ملا محمد كاظم فرزند محمد شفيع هزارجريبى استرآبادى ( د 1238 ق / 1823 م ) .
دانسته شده است .
آغاز : هو . در تقسيم وجه آدم و حوا ، بشناس و بخوان ، اى خوانندهء خط وجه كرم ( كريم ؟ ) آدم حضرت رسالت .
اعلام 3 / 1890 ؛ ذريعه 9 / 1217 « ديوان نعيمى استرآبادى » .
خوانسارى 1 / 244 « محبتنامهء الهى » از هزار جريبى ؛ آلمان ، دويشلند 21 « محبتنامهء جاويد » فضل الله استرآبادى » ، بلوشه 1 / 128 « محبتنامهء جاويد » فضل الله حروفى .
محبتنامهء جاويد .
فضل الله استرآبادى حروفى ( - محبتنامه ، بالا ) .
آلمان ، دويشلند 21 ؛ بلوشه 1 / 128 .
محبوب الاوليا .
بحرآبادى جوينى - محبوب المحبين .
محبوب السالكين .
از خواجه كلان ( كلا ، كلاه ) فرزند خواجه عيسى ( ديباچه ) روزگارش به دست نيامد ، جز آنكه نسخههايش از سدهء 11 ق به پايين است . بسيار روان ، آميخته به نظم ،