سلوك است و بيشتر به ذكر توجه دارد . به نثر آميخته به نظم ، بخشبندى نشده ، آغاز مىكند به نقل از « خزانهء جلالى » ( هف ) كه طريق الى الله سه است : شريعت و طريقت و حقيقت ، اول مرتبهء راه سلوك شريعت است آنگاه طريقت و راه حقيقت ، خلقت انسان جهت عرفان است .
لزوم داشتن مرشد ، فضيلت ذكر . ذكر دو گونه است : بلند و خفى . . .
آغاز : حمدله . صلات . بعد ، مىگويد فقير حقير عثمان هزارى .
مشترك 3 / 2117 ( 6 نسخه ) .
گنج 2 / 858 ( 2 نسخه ) .
هدايت راه .
شيخ هدايت شاه . فقه صوفيانه است .
آغاز : حامدا لله تعالى ، حمد العبد ، إله الا الله ، و مصليا . . . اما بعد ، پس اين رسالهء است كه اسمش مبنى از رسمش . . . هدايت راه لهدايت الله .
مشترك 3 / 2118 ( 2 نسخه ) .
هدايت ربانى .
عبد الهادى شاه .
نسخهها 2 / 1487 ( 1 نسخه ) .
بنگال 62 ش 217
E
( 974 ) .
هدايت ربى عند فقد المربى .
على فرزند حسام متقى ( 975 ق / 1567 م ) ( - اقرب الطرق ) . گسترش و شرحى است از « سلوك الطريق اذا فقد الرفيق » ( هف ) خود او . نام كتاب و نگارنده و متن در ديباچه آمده است .
آغاز : حمدله . اما بعد ، همىگويد احقر . . .
متقى ، اين رسالهاى است در فضل و شرف موت اختيارى . مشتمل بر بعضى اسماء و صفات « رسالهء سلوك الطريق » .
مشترك 3 / 2118 ( 1 نسخه ) ؛ نفيسى 1 / 402 نام 33 كار او از آنميان همين .
هدايت السالكين . مظهر فرزند نعمان جلال آبادى ،
مريد شيخ فقير الله شكارپورى . در سيرو سلوك از اذكار گروه قادريان ، نقشبنديان ، سهرورديان و چشتيان از آنچه از پير پيشگفته شنيده ، در 1 « مقدمه » و 4 « فصل » و 1 « خاتمه » به نام هدايت السالكين ( ديباچه ) . در ص 14 از « فرايض الاسلام » مخدوم سيد هاشم تتوى ( د 1174 ق / 1761 م ) به گونهء در گذشته ياد مىكند ، پس اين فقير الله شكارپورى نيز مىتواند همان درگذشتهء 1195 / 1781 م باشد ( - رسالهء فلسفى ) و خود نيز بايستى از نيمهء دوم سدهء 12 ق باشد .
مقدمه در برخى فوايد كه سالك را پيش از شروع نافع است . فصل 1 - در اذكار و اشغال طريقهء قادريه ، 2 - اذكار و اشغال نقشبنديه ، 3 - اذكار طريقهء سهرورديه ، 4 - اذكار طريقهء چشتيه .
آغاز : حمد و ثناى مر خدايى را كه عطايش در دايرهء امكان نگنجد . . . اما بعد ، مىگويد بندهء محتاج .
مشترك 3 / 2119 ( 3 نسخه ) .
گنج 2 / 858 ، نيز ش 8674 ، ش 9308 .
هدايت السالكين . از سيد صدر الدين محمد بن محمد باقر موسوى دزفولى كرمانشاهى ،
متخلص به كاشف ( 18 صفر 1174 - 15 شعبان 1258 ق ) . در 1 « مقدمه » و 3 « باب » و 1 « خاتمه » : مقدمه غرض از ايجاد عالم معرفت حق است . باب 1 - در بيان حقيقت اين علم و منسوبانى كه برخى ايشان را زاهد و بعضى