18 / 2257 عكس از سدهء 9 ق ؛ ملك 7 / 299 ش 21 / 4250 ، همانجا 7 / 315 ش 13 / 4274 « حل مشكل : مراتب معرفت » ؛ نشريه 10 / 265 « حل مشكل يا مراتب معرفت » .
ازبكستان ، تاشكند 3 / 235 « حل مشكل » ( 3 نسخه ) ؛ بلوشه 1 / 116 « شرح . . . » ؛ تاشكند ، فارسى ، ( بيرونى ) ( 1 ) 2 / 45 « رسالهء حل مشكل » ( 6 نسخه : كهنترين : 901 ق و 959 و 991 ق است ) ؛ ريو 2 / 836 « شرح مشكل حل » ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 250 « رسالهء حل مشكل » ؛ قاهره ، دار الكتب 1 / 208 « رسالهء حل مشكل » ، 1 / 153 « رسالة فى مراتب المعرفة » ( درجات معرفت ) ؛ گنج ، 2 / 799 « مشكل حل و حل مشكل » ( 2 نسخه ) ؛ مخطوطات ديوبند 2 / 64 « شرح مشكل حل » ؛ نوشاهى ، موزه 230 ، 269 .
مشكلگشاى حضورنما -
شمس العارفين .
مشكواة -
مشكات .
مشواق .
ملا محسن فيض كاشانى ( د 1091 ق / 1680 م ) . در رد دشمنان صوفيان و گزارش اصطلاحات ايشان از : زلف ، خال ، خط ، چشم ، شراب ، ساقى ، خرابات ، بت ، زنار ، ترسا ، و بيشتر گزارش اصطلاحهاى به كار رفته در « گلشن راز » شبسترى . در 3 « فصل » : 1 - سبب انشاى اشعار در اشاره به معانى و حقايق ، 2 - درجات و مراتب سخن و اصناف آن ، 3 - سبب تعبير از معانى به الفاظ متداول و اشارت به معنى هريك .
به كوشش حسن بهمنيار ، تهران ، 1325 خ ، چاپ شده است .
آغاز : بحمدك اللهم يا منتهى قلوب المشتاقين . و بعد ، چنين گويد مؤلف . . . كه چون طايفهاى از متقشريه .
نسخهها 2 / 1387 ( 10 نسخه ) ؛ ذريعه 21 / 167 ؛ اعلام 2 / 1804 ؛ طبقات 11 / 491 ؛ صفا 5 / 277 ؛ مشار 4 / 4769 كه نام ويرايشگر را نادرست « احمد بهمنيار » آورده و چاپ ديگر به كوشش مصطفى فيض كاشانى ، تهران ، 1349 خ ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 799 - 808 .
آستان قدس 10 / 90 ، همانجا ، نامگو 521 ؛ الهيات ، تهران 1 / 401 ، 402 ؛ حقوق 193 ؛ خوانسارى 70 ؛ دانشگاه 3 / 494 ؛ دايرة المعارف ش ( 2 ) 748 عكسى ؛ دليل المخطوطات 152 ؛ سپهسالار 5 / 574 ؛ فيلم 1 / 195 ؛ قم ، مسجد اعظم 364 ؛ مجلس 10 / 870 ؛ نشريه 2 / 179 ، 111 .
فرهنگستان ، نامگو 1 / 548 ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 413 .
مشهد الوجود عين المقصود .
فشردهاى است از كار بزرگتر شاه وجيه الدين عبد القادر حسنى جعفرى قادرى شافعى . كوتاهكننده در انجامه نام خود را « فريد الدين » خوانده است ، و در بندهاى منظوم تخلص خود را « فريد » آورده كه گويا در 1146 ق ( 1733 م ) به پايان رسانده است . در فهرست بنگال ( 59 ، 149 ) نادرست از فريد الدين عطار نيشابورى دانسته شده و از آنجا به نسخهها اين لغزش راه يافته است . گفتارى است در موضوعهاى عرفانى رازآميز ، وحدت وجود و موضوعها در پيوند به آن .
آغاز : حمد وافر سزاى وجودى را كه محض عشق .