تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 805

مساهمون:

ص٨٠٥
9 / 149 ، 373 ، ش 6 / 4056 ، 13 / 6096 ؛ نشريه 5 / 70 ، 177 ، 179 ، 268 . آصفيه 4 / 184 ؛ ازبكستان ، سليمانف 2 / 102 ( 2 نسخه ) ؛ ازبكستان ، تاشكند 3 / 212 ؛ ازبكستان ، نامگو 394 ش 2602 استانبول ، دانشگاه 238 ، 242 ، 455 ؛ اسعد افندى 1 / 2882 ؛ ايوانف ش 1185 ، 1186 ؛ تاجيكستان ، خطى 137 ( 4 نسخه ) ؛ تاجيكستان ، فارسى 1 / 225 ( 4 نسخه ) ؛ تركيه ، كتابخانه‌ها 109 ، 193 ، 418 ، 490 ؛ استانبول ، منظوم 162 ، 166 ( 4 نسخه ) ؛ افغانستان ، بركويل 181 ؛ اياصوفيه 2051 ، 16 / 4795 ؛ ايوانف ، كرزن 755 ؛ بادليان 2 / 404 اليوت ؛ بشير حسين ، شيرانى 2 / 206 ، 244 ؛ بنگال 59 نسخهء ايشياتيك ش 168
E
( 1095 ) ؛ تركيه ، مغنيسا 288 ، 361 ؛ شهيد على پاشا ش 4 / 2703 ؛ عاطف افندى ش 6 / 2241 ؛ عباسى 1 / 145 ؛ عبد الرحيم 1 / 185 ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 478 ( 2 نسخه ) ؛ فرهنگستان ، نامگو ، فارسى 369 ( همان 2 نسخه ) ؛ فرهنگستان ، تفصيلى 2 / 131 ( 2 نسخه ) ، 132 ( 2 نسخه ) ؛ گرجستان ، آكادمى 155 ش 160 / 152
; PK
قاهره ، دار الكتب 2 / 97 ؛ گنج 2 / 773 ( 3 نسخه ) ؛ مصر ، خديويه 473 ؛ موزهء بريتانيا 1 / 7863
; or
نوشاهى ، كتاب‌شناسى 3 / 56 ؛ نوشاهى ، موزه 260 ( 4 نسخه ) .

* لمعات ، شرح ، متن همان ( - بالا ) . گزارش از امير عبد الله برزش‌آبادى ،

كه نام وى بدين‌گونه در انجامهء نسخهء گنج‌بخش ، 525 آمده ، در ديباچهء بلند آن نام وى به‌گونهء شرح كننده نيامده جز آنكه بيت‌هايى است كه نام عبد الله را دارد :
سگ ديرينهء درگاه اويم - * بدم يا نيك « عبد الله » اويم .
و دو غزل با تخلص عبد الله : وجودى با وجودش ، در وجودى موجود - نشان و نام زان « عبد الله » عبد الحى ( ص 10 ) . پس بايستى امير عبد الله فرزند عبد الحى فرزند على طوسى برزش‌آبادى از سدهء 9 ق باشد . از سوى ديگر در پايان ديباچه مىنويسد : و حقايق دقيقهء اسماء الهى به اطناب در كتاب « كشف الحجاب » نوشته‌ام ( - نفيسى 1 / 329 ، 284 كه در آنجا از برهان الدين عبد الله ختلانى ، از عارفان سدهء 9 ق ياد كرده ، كه چند كتاب در تصوف نگاشته ، از آن ميان « شرح لمعات » عراقى و « كشف الحجب » . مگر عبد الله ختلانى و عبد الله برزش‌آبادى يكتن باشند . در ديباچه مىگويد : از من خواسته مىشد ، ولى تأخير مىيافت ، تا در سلخ شعبان 864 ( به حروف ) ( 1460 م ) قلم برگرفتم . . . ، به روش « قوله » . آغاز : ستايش مقدس از نمايش حدود ، و منزه از نمايش از آتش قيود ، آغاز گزارش : الحمد لله الذى نور . . . الجمال مولف معروف و مصنف به تحقيق موصوف ، در انشاى اين ثنا . مشترك 3 / 1844 ؛ نفيسى 1 / 320 ( سده 9 ) و 2 / 841 ( سده 10 ) ؛ نسخه‌ها 2 / 1099 « التنبيهات فى شرح اللمعات » نگاشتهء ذيحجهء همين سال 864 ق ؛ كشف الظنون 2 / 1563 « لمعات » و نشانى 3 گزارش آن ؛ نفيسى 1 / 164 كه نشانى 7 گزارش از اين متن را داده ؛ صفا 3 / 1197 نشانى 5 گزارش ، كه در هيچ‌يك از اين