تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 671

مساهمون:

ص٦٧١
جند الله ( براى اين يكى - دقايق ) . فقه و حديث و تفسير را نزد پدرش فرا گرفت . گفتارى است در مراتب پنج‌گانهء وجود نزد صوفيان : 1 - مقام هاهوت ، 2 - لاهوت ، 3 - جبروت ، 4 - ملكوت ، 5 - ناسوت . آغاز : حمد له . عاقبت . صلات . اما طالب را بايد دانست كه مراتب وجود به اصطلاح صوفيان پنج هستند . مشترك 3 / 1706 ( 3 نسخه ) ؛ علماى هند 160 ؛ ايوب قادرى 374 نام 8 كار او ، كه اين نام در ميان آنها نيست ، تهران ، نوربخش 2 / 62 .

* عوالى اللآلى .

ترجمهء الامالى صدوق . از سيد محمد حسين - بخش چند دانشى .

* عهد و پيمان .

بهاء الله . حسين على . نسخه‌ها 2 / 1785 ( راهنما ) . بلوشه 4 / 209 .

* عهدنامه . از خواجه محمد پارسا

( د 822 ق / 1429 م ) ( - وصاياى خواجه محمد پارسا ) . ازبكستان ، تاشكند 4 / 412 .

* عهدنامه . ميركا - رسالهء ميركا .

* عيار الايمان .

ن . در گزارش بيت :
بيزارم از اين ( آن ) كهنه خدايى كه تو دارى - * هر لحظه مرا تازه خدايى دگر است
( - بيزاريه ) . آغاز : بيزارم . . يعنى تو خدا را به صفتى پندارى كه از عوام يا علم ظاهر به تو رسيده است ، و صورت آن در دل تو كهنه گرديده ( اين عبارت‌ها در نسخهء « بيزاريه » گنج‌بخش نيامده است . مشترك 3 / 1707 . نوشاهى ، موزه 241 .

* عيار الحبيب .

از شيخ محب على - ( - زير ، كه مىتوانند يكى باشند ) . مؤلف گويد كه در شهر لاهور در آغاز فصل بهار مردم در خاكجاى شيخ حسين از عرفاى بنام جمع گشته و خاكجايش را زيارت مىكنند لذا او در اين رساله گوشه‌اى از حالات آن عارف و مقامات او را ذكر نموده است . مزار وى در نيم فرسخى شهر لاهور است . آغاز : « بعد از نيايش احدى كه مبرا است از تهمت والد و ولد و پس از ستايش حمدى كه معرا است از كسوت مؤنث و مدد » . مجلس 38 / 301 ش ( 188 ) 14209 .

* عيار العرفان .

از محب على مجرد . پس از ديباچه 18 پرسش و پاسخ است در مسايل عرفانى ، به نظم و نثر . نام كتاب در ديباچه آمده است . آغاز : ثناى لا تعد و لا تحصى نثار بارگاه و الا كارگاه احديتى است كه به حكم رحمتى . نسخه‌ها 2 / 1288 . ملك 8 / 189 ش 4 / 5083 .

* عيان الفقرا .

باهو - فضل لقا .

* عين . كرمانى - عينيه .

* عين الايمان .

از « ناطقى » به آن چنان كه نام او در كتاب ص 15 نسخه 1746 گنج‌بخش آمده ، و درستش از سعد الدين كابلى انصارى ( - زير ) است . كه از پايان كتاب برمىآيد ، كه نگارنده در 1160 ( 1747 م ) 19 ساله بوده و در آن هنگام نخستين كار خود را نگاشته و تا بيست و هفتمين سال زندگانيش چند كار ساخته ، كه از آنها نام