تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 626

مساهمون:

ص٦٢٦
الظنون آورده كه نگارش عبد الوهاب صابونى و امير حسين حسينى است . آغاز بعد حمد و ثناى حضرت كبريا . نسخه‌ها 2 / 1268 ( 2 نسخه ) « صراط مستقيم نجات الطالبين » ؛ ادبيات ، براون 3 / 160 ؛ ذريعه 9 / 100 « ديوان امير حسينى » ، همانجا 15 / 36 « صراط المستقيم » به نقل از كشف الظنون و نسخه رضوى ؛ اعلام 1 / 229 ؛ طبقات 8 / 55 ؛ صفا 3 / 1282 « صراط المستقيم » ؛ بزم صوفيه 171 امير حسين و نام 8 كار او ، از آن ميان همين ؛ كشف الظنون 2 / 1077 . آستان قدس 2 / 87 كه در انجامهء آن آمده « صراط المستقيم المكنى به نجات الطالبين » ؛ ادبيات 2 / 52 .

* صراط المستقيم . عبد الحى دهلوى .

موزهء بريتانيا ، چاپى 12 .

* صراط المستقيم . از شاه نظام الدين قلندر جونپورى از « خليفگان قطب الاقطاب مخدوم شاه قطب الدين سرانداز غوثى »

[ انجامه ] به نام ابو المظفر حضرت سلطان عليا حسين شاه بن محمود شاه بن ابراهيم شاه خلد الله سلطانه خلد الله ملكهء . . . در سنهء ثمانين و ثمانمايه [ 880 ] از پير دستگير المتخلص به اخلاق اللّه ، غوث الدهر ، شيخ قطب الدين سرانداز غوثى منع اللّه المسلمين به طول بقائه اجازت درخواست تا ابيات قصيدهء مذكوره را از حد اجمال به شرح بياورده [ ديباچه ] . گزارش قصيده‌اى است از خود جونپورى ، كه از آن به « قصيدهء كبرا » نام مىبرد ، در 5 « فصل » ، 1 - در اسامى اذكار و افكار بر وجه نصيحت عام ، 2 - پيران قلندريه بعد طلب و تسليم ذكر بر وجه خصوص به مريد ، 3 - در بيان آنكه احتياط در ذكر به نمطى بايد كرد كه . . . ، 4 - در بيان روندگان طريقت بر توسيع دايرهء ذكر و فكر ، 5 - در بيان بعضى حكمتهاى مربوط به اركان ذكر . آغاز : اما بعد حمد چون بعضى طالبان راه خداى و پروانه وشان بىپروايى كه مقصود ايشان ، جز خواص مشرب قلندريه و خلاصهء مذهب مجرديه نبود بدين جهت فقير حقير . . . المعروف نظام الدين قلندر . دايرة المعارف ، ش ( 1 ) 985 عكسى . گنج‌بخش ش ( 1 ) 11086 فهرست نشده - نوشته 13 / ع 2 / 1171 ق .

* صراط المستقيم . از نظام الدين قلندر .

آغاز . . . . اما بعد ، چون بعضى طالبان راه خدا . اشپرنگر ، اوده 531 .

* صراط النجات .

از محمد باقر مجلسى ( د 1110 ق / 1698 م ) در پاسخ اعرابى ، كه از حضرت على دربارهء توحيد پرسيده بود : - بخش عقايد .

* صرح ممرد .

از محمد حسين فرزند محمد على فرزند محمد باقر ، در چند « باب » ، در معنى ولايت و اقسام آن ، به روش عرفانى . در آن از « نفحات » جامى ( د 898 ق / 1492 م ) بهره برده و بر آن خرده گرفته است . آغاز : بحمدك يا من تنزهت جبروتك من تطرق المدارك و الاوهام . نسخه‌ها 2 / 1269 ( 2 نسخه ) ؛ ذريعه 15 / 39 . نشريه 4 / 306 .