تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 570

مساهمون:

ص٥٧٠
فيلم 1 / 719 .

* شرح غزليات مراد سوم .

سلطان مراد سوم فرزند سليم عثمانى ( د 1003 ق / 1595 م ) . آغاز : در بيان من و آن ، گرچه بگفتند خبر . قاهره ، دار الكتب 1 / 336 « شرح غزليات فارسى » .

* شرح غزليات مغربى .

از عبرت دماوندى ، محمد فرزند محمد صالح كه « نو تقويم شرعى » ( هف 4 / 3099 ) خود را به سال 1192 ق نگاشته است . نسخه‌ها 2 / 1240 ( 1 نسخه ) . دانشگاه 11 / 2397 .

* شرح غزل ناصر خسرو .

قباديانى . از مولانا قاضى محمود بحرى ، نيمهء يكم سدهء 12 ق . گزارش كوتاهى از برگزيده سروده‌هاى اوست نسخهء زير گزارش يك غزل و دو بيت آغاز غزل دوم را دارد . آغاز :
بالاى نه سپهر دو گوهر مدبراند - * كز نورشان دو عالم و آدم منوراند .
مدرس ، 682 .

* شرح غوث ربّانى -

غوثيه .

* شرح غوثيه :

شرح كلمات غوثيه : مكالمات غوثيه - غوثيه .

* شرح فاتحة الكتاب .

كرمانى - تفسير سورهء فاتحه .

* شرح فتوح الغيب . -

فتوح الغيب ، شرح .

* شرح فصل الخطاب .

متن از ميرزا ابو القاسم راز شيرازى ذهبى ( د 1286 ق / 1869 م ) به عربى ترجمه و گزارش از ناشناس . آغاز پيشگفتار : الحمد لله الذى ظهر بما شاء لمن شاء بمشيته الازليه . آغاز گزارش : الحمد لله الدال بخلقه على وحدانيته باعلامه . شيراز ، شاهچراغ 2 / 316 .

* شرح الفصل فى حقيقة عالم الوصل .

از محمد فرزند محمد باقر نواب لاهيجانى كه « اسرار القلوب » ( تفسير ) را در 1263 ق نگاشته است . گزارش باب يكم از ده باب « در المكنون » نگاشتهء حاجى ميرزا آقاسى در توحيد است ، به سال 1257 ق ، به نام همان حاجى . ( - حكمت اليمانى ، هف ) . آغاز : تجلى لى المحبوب عن كل جهة فشاهدته فى كل معنى و صورة . نسخه‌ها 2 / 1240 ؛ اعلام 3 / 2173 . ملى 2 / 182 .

* شرح فصوص الحكم . به گزارش همدانى - حل الفصوص .

* شرح فصوص الحكم - فصوص الحكم ، شرح .

* شرح فقرات .

ن . بىنشانى بيشتر ، شايد نوشته خليل نيازى . آغاز : بسمله . . . خداوند به عزت آنكه به فردانيّت ذات متفردى . قاهره ، نامگو 32 ش 25 تصوف م فارسى .

* شرح فن -

شرح گلشن راز .

* شرح قشيريه -

قشيريه .

* شرح قصيدهء ابن فارض : شرح نظم الدرر : شرح قصيدهء تائيه . متن همان ( - پايين ) . گزارش از صاين الدين على اصفهانى خجندى تركه

( د 14 ذيحجه 835 ق / 1432 م ) . پس از يك ديباچه مقدمه‌اى است عرفانى ، در 1 « اصل » و