مشترك 3 / 1243 .
* ارشاد الطالبين . از شاه نعمت اللّه ولى كرمانى .
( 730 - 834 ق / 1331 - 1431 م ) . به نثر و نظم ، پند و اندرزهاى اخلاقى ، عرفانى .
آغاز : ايدنا و اياك تاترك علايق و عوايق و خلايق كنى . سلطان سراپردهء حقايق ذاتيه ( - حقايق ، از همو با همين سرآغاز ) .
نسخهها 2 / 1023 ( 1 نسخه ) ، اعلام 3 / 2534 ؛ طبقات 9 / 147 .
ملك 4 / 677 ش 68 / 4262 .
* ارشاد الطالبين . از معين مسكين [ ديباچه ]
و نبايد فراهى نگارندهء « احسن القصص » و « معارج النبوه » باشد . كه در 910 ق درگذشته است . سخنان عرفانى زين الدين محمود قواس بهدى شاگرد نور اللّه سفيدنى شاگرد سعد الدين كاشغرى شاگرد بهاء الدين نقشبند است ، كه در قندهار به سال 961 ق ساخته است .
آغاز : الحمد لله الذى نور قلوب العارفين بتجليات الانوار و جعل ارواح المحققين . . . بعد هذا ، بر طالبان راه دين و ارباب تمكين .
نسخهها 2 / 1022 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 1075 - 1079 چند تن به نام معين ؛
دانشگاه 14 / 3965 ؛ فيلم 1 / 9 .
بلوشه 1 / 106 « معرفة المريدين و دليل السالكين . » آغاز برابر نمونه .
* ارشاد الطالبين . از شاه ميران جى ،
ملقب به شمس العشاق شاه ، برهان آفتاب المهتاب ، باشندهء بيجاپور ، مريد و خليفهء خواجه كمال الدين بيابانى . و درگذشتهء 902 ق / 1496 م . كه منظومهها و رسالههايى چند به زبان دكنى بها كا از وى در دست هست . و از هموست به فارسى « معرفت القلوب » ( هف ) .
مشترك 3 / 1244 ؛ نسخهها 2 / 1023 ؛ پاكستان و هند 6 / 260 زندگينامه و نام كارهايش .
فيلم 1 / 529 .
سرفراز ، انجمن 28 ، موزهء بريتانيا ش 7 / 11310 /
. or
* ارشاد الطالبين . ناشناسى كه نام خود را در ديباچه نياورده است .
آغاز : حمد بىحد و ثناى بىعد ، مر خالق موجودات را و رازق مخلوقات را و درود مطهر بر روح .
مشترك 3 / 1244 .
* ارشاد الطالبين و بدرقة السالكين .
ن .
آغاز : الحمد لله الذى زين صدور المريدين به زينت العرفان بتوفيقه .
بلوشه 1 / 106 .
* ارشاد العارفين .
از حضرت شاه ابراهيم گازر الهى ( - روايح الانفاس ، كه دست كم در نام تشابه است ) . آغاز افتاده .
مشترك 3 / 1244 .
* ارشاد العاشقين .
از شاه محمد رضا شطارى قادرى لاهورى ، كه ياد او در « آداب مريدى » گذشت . وى نسب خود را چنين آورده است :
محمد رضا فرزند محمد فاضل فرزند شيخ اسد اللّه لاهورى قادرى . در « حديقهء لاهورى ، » تاريخ نگارش را 1068 ق / 1657 م ، و جاى را در اكبرآباد ياد كرده است .
در « آداب المريدين » پيشگفته ، از « ارشاد العاشقين » خود ياد مىكند .