تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 375

مساهمون:

ص٣٧٥

* ذوقيات عقلى و معقولات ذوقى .

دهدار - وجدانيات و ذوقيات .

* ذوقيه : رسالهء . . . از ملا عبيد الله ملتانى چشتى

( - آداب المريدين ) . « شامل بعضى اصطلاحات اهل ذوق و وجدان كه بدان اصطلاحات ، از دعوى نفس بدخواه و معاندين بيرون و وارسته گردند » ( ديباچه ) . آغاز 1 : حمد له .
يا خدا ، بخش گناه من - * رحم كن ، بر دل تباه من .
آغاز 2 : نحمد الله الذى خلقنى فهو يستعينى و اذا مرضت يشفينى . . . اما بعد ، اين چند اوراق است در بيان اصطلاحات اهل ذوق . مشترك 3 / 1468 ( 2 نسخه ) . كتابخانه‌ها ، تسبيحى 1 / 134 .

* ذوقيه . از عثمان فرزند حداد ،

كه روزگارش به دست نيامد . اخلاق عرفانى است به نثر آميخته به نظم و حكايت‌هايى ، با سروده‌هايى از حافظ و عراقى و ديگران . آغاز : الحمد لله الذى لا إله الا . . . اما بعد . . . مىنمايد ذره و خاكسار اغفار به لطف حق سبحانه اميدوار . بنارس ، دانشگاه 172 .

* ذوقيه : الرسالة . . . از مصطفى فرزند حسام .

آغاز : مطلع جمال تبرق بلمعة نورانيه ، وحيدا فى حسنه به مرآت التوحيد . توپكاپى ، 1 / 24 .

* ذهبيه .

پرويز سلماسى ( د 1336 ق / 1918 م ) و ديگران . آداب و سلوك گروه ذهبى است . مشار ، مؤلفين 2 / 160 سلماسى و 6 كار چاپيش كه اين در ميان آنها نيست ؛ اعلام 1 / 347 . آستان قدس ، نامگو 273 ( 2 نسخه ) .

* ذيل المعارف فى ترجمة العوارف .

متن از سهروردى ( - ترجمهء العوارف ) . ترجمه از صدر الدين جنيد فرزند فضل الله فرزند شيخ عبد الرحمان شيرازى ( د شيراز 791 ق / 1389 م ) . ( - تذكرهء هزار مزار 1 / 183 ) . تعليق است و توضيح با سربندهاى « قوله » به عربى و فارسى ، به نام شاه شجاع آل مظفر ( د 786 ق / 1384 م ) ، كه پيرامون 775 ق نگاشته است . و در ديباچهء آن از ترجمهء « عوارف » كار نيايش عبد الرحمان ياد كرده ، كه لفظ به لفظ بوده و هيچ بر آن نيفزوده بود . و در پايان فصلى در گزارش دشواريهاى « عوارف » دارد ، و در آنجاست كه اين را « ذيل معارف العوارف » خوانده است . نسخه‌ها 2 / 1154 ؛ ذريعه 9 / 207 « ديوان جنيد شيرازى » ؛ اعلام 1 / 473 ؛ ريحانه 1 / 283 ؛ مشار ، مؤلفين 2 / 396 ؛ هدية العارفين 1 / 258 . آستان قدس 6 / 1154 ؛ همانجا ، نامگو 273 .

« ر »

* رابطهء معمولهء حضرات صوفيهء صافيه :

رساله در . . . از شاه احمد سعيد مجددى ( د 1277 ق / 1861 م ) ( - اثبات مولد و قيام بخش عقايد ) . در آن از سخنان نياى خود مجدد الف ثانى بسيار گواه آورده . آغاز : الحمد لله العلى الاعلى ، و الصلاة