* ذخيرة العقبى فى شرح اسماء الحسنى .
محمّد مهدى . چاپ : مدرس ، 1276 ق ، 120 ص .
آسياتيك سوسايتى ، چاپى 74 .
* ذخيرة المعاد . چند كتاب در دعا ( ذريعه 10 / 20 ) .
يكى از آنها از مير ابو الفضل حسينى فيروزى . چاپ : تهران ، 1325 ، سنگى ، 256 ص .
آستان قدس ، نامگو 644 .
* ذخيرة المعاد . بسطامى - بخش فلسفهء عملى .
بيفزاييد : طيار مراغى ، صادق چالوس 86 .
* ذخيرة الملوك .
همدانى - بخش فلسفهء عملى .
* ذروه .
برزويه ، آذرپژوه . زردشتى .
فرهنگستان ، نامگو 1 / 264 « رسالهء ذروه »
* ذريعه الرضوان .
شيخ اسد الله فرزند محمد ابراهيم قزوينى ، ( سدهء 13 ق ) . گزيدهء دعاهايى است از كار بزرگتر نگارنده به نام « رضوان اكبر » براى روزها ، هفتهها و سالها و برآورده شدن خواستها ، در 1 « مقدمه » و چند فهرست .
( - مفزع المكروبين ، هف ؟ )
آغاز : حمد له . اما بعد ، اين ذريعهء شريفه و وثيقهء منيفه . نسخهاى است از . . . رضوان اكبر .
اشكورى 26 / 294 .
* ذريعة السعادت :
شرح كبريت احمر . متن « كبريت احمر » درودى است صوفيانه از شيخ عبد القادر جيلانى ( د 561 ق / 1166 م ) . ترجمه و گزارش از سعيد يا « سعيد العاصى » از مردم كشمير و پيروان گروه قادرى ، كه از شيخ عبد الحق دهلوى ( د 1052 ق / 1642 م ) به زبدة المتأخرين ياد مىكند . و در ديباچه مىگويد « نام نيك فرجام و تاريخ سعادت انجام اين رساله « ذريعة السعادت » نموده شد » . اگر ماده تاريخ « ذريعهء سعاده » خوانده شود تاريخ انجام 1125 ق ( 1713 م ) و اگر با الف و لام 1156 ق ( 1743 م ) به دست مىآيد .
نخست عبارتى كوتاه از متن آورده سپس به ترجمه و گزارش مىپردازد و سرودههايى نيز به كار مىبرد . و در پايان « خاتمه » اى است در فوايد صلوات .
گويا وى دو شرح بر اين متن دارد ، يا اينكه « ذريعه السعادت » نام تاريخى آن و « روض الاخضر فى شرح كبريت الاحمر » ( هف ) نام اصلى آن باشد .
آغاز : لا حول و لا قوة الا بالله العلى العظيم .
حامدا لمن خلق اللوح و القلم . . . اما بعد ، مىگويد بنده . . . ساكن كشمير . . . سگ درگاه جيلانى .
مشترك 3 / 1784 « ذريعة . . . » ( 6 نسخه ) .
دايرة المعارف ش 657 عكس .
گنج 2 / 616 ( 2 نسخه ) .
* ذريعة النجاح .
مير محمد صالح فرزند عبد الواسع خاتونآبادى ( د 1116 ق / 1704 م ) .
( - آداب سنيه و جز آن ) . به نام شاه سليمان صفوى ( 1077 - 1105 ق / 1666 - 1694 م ) . در دعاها ، در 1 « مقدمه » و 12 « باب » و 1 « خاتمه » ، به سال 1088 ق نگاشته است : مقدمه در فضيلت و آداب دعا ، و هريك از بابها ويژهء يكى از ماههاى سال از رجب تا جمادى دوم ، و خاتمه در شرافت نوروز و آداب آن .
آغاز : ذريعهء نجاح سرگشتگان گرداب