تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 349

مساهمون:

ص٣٤٩

* در مكنون . از عبد الفتاح عسكرى احمدآبادى ( ديباچه )

. گزارشى است به نثر و نظم برخى از بيت « مثنوى معنوى » ، كه در ديباچه مىگويد كتاب را براى اورنگ ( 1068 - 1118 ق / 1658 - 1706 م ) ساخته‌هاى است . آغاز : الحمد لله الذى هدانا الى صراط المستقيم . . . بعد نموده مىشود كه . . . عبد الفتاح الحسينى العسكرى . نسخه‌ها 2 / 1143 ( 1 نسخه ) . سپهسالار 4 / 414 . اسپرنگر ، اوده 492 .

* در مكنون . از عبد الله صفوى دزفولى -

بخش فلسفه .

* در مكنون . از كامل فرزند كمال نسفى ( ؟ )

. آغاز : سپاس مر خداى را كه محتجب است به كبريايى خويش از دريافتن چشم‌ها به مطالعهء جمال وى . ازبكستان ، تاشكند 3 / 356 ؛ تاشكند ، فارسى ، ( بيرونى ) ( 1 ) 2 / 51 نوشته 1333 ق .

* در مكنون . از محمد موسى فرزند خواجه عيسى دهبيدى ( د 1190 ق ) .

( - در الاسرار . . . ) . آغاز : لك الحمد يا ذ الجود و الكرم . . . اما بعد ، مؤلف مسكين محمد موسى بن خواجه عيسى دهبيدى . . . خواست كه اين مختصر را . مشترك 4 / 2689 نمايه . تاشكند ، فارسى ، ( بيرونى ) ( 1 ) 2 / 51 نوشته 1218 ق . فرهنگستان ، نامگو 1 / 199 .

* درود چمكنى .

از صاحب‌زاد چمكنى ( از توابع پيشاور ) مسمى به ميان محمدى . با سربندهاى « باب » : باب 1 - كلمات يك نقطه در زير ، 2 - كلمات دو نقطه در زير . به همين ترتيب تا 12 نقطه در زير يا بالاى كلمات . و اين صنعت در همه‌جاى نسخه التزام شده . مشترك 3 / 1447 . كتابخانه‌ها ، تسبيحى 1 / 158 .

* درود طوسى .

دوازده امام منسوب به خواجهء طوسى ( - هف 1649 ) با ترجمهء اردويى . چاپ : لكهنو ، 1317 ق ، سنگى . مشار 2 / 2104 . موزهء بريتانيا ، چاپى 616 .

* درود مستغاث -

شرح . . .

* درويشىنامه : ريشىنامه . بابا نصيب كشميرى - بخش زندگىنامهء پيران .

* درويشى : رساله در بيان . . . ، از خواجه عبد الله انصارى هروى

( 393 - 481 ق / 1003 - 1088 م ) . اعلام 2 / 1376 ؛ طبقات 5 / 109 . فرهنگستان ، نامگو 1 / 254 « رساله در بيان درويشى » .

* درويش‌نامه : درويشيه : رد زنادقه . از مير سيد على همدانى ( - عقليه ) .

در شناساندن درويشان با صفا و درويشان بىبندوبار « كسانى كه نام سلاطين فقر بر خود بسته‌اند ، شعار ايشان زندقه و الحاد و آثارشان و حالت ايشان رقص و بازى و آداب ايشان بدعت و بىنمازى و خلوت ايشان خباثت و بعضى از جهال فريفتهء ايشان شده و اباحت را طريقت نام نهاده ، و زمام امور و سلطنت با آنها انس گرفته‌اند » . به نثر آميخته به نظم . بدينگونه آغاز مىكند : آيات شفابخشند ، اما چون مواد امراض باطنى افراد مختلف بود ، نتايج