فصلهاى آن دربارهء آفرينش است . شايد گردآورى و تأليف آن در اواخر روزگار ساسانى انجام گرفته باشد ، بندهش داراى 36 فصل است ، و مطالب آن در مقدمهء كتاب به سه دسته تقسيم شده : 1 - آفرينش اورمزد و دشمنى اهرمن ، 3 - چگونگى آفريدگان ، 3 - تاريخ كيانيان .
از بندهش دو تحرير در دست است : يكى تحرير كوتاه كه معروف به بندهش هندى است .
زيرا نسخههاى در دست آن در هندوستان استنساخ شده است . ديگرى بندهش بزرگ يا ايرانى ، كه نسخههاى موجود آن در ايران نوشته شده است . دگرگونىهايى ديگرى نيز گاهى در واژهها است [ تفضلى ، تاريخ ادبيات ايران پيش از اسلام 141 - 145 ] .
بريلوى ، دها بهار 35 ؛ روز ، براون 135 .
* بوراق الالماع فى تكفير من يحرم السماع :
ترجمهء . . . ، متن از شيخ احمد فرزند محمّد فرزند محمّد طوسى ، عارف سدهء 7 ق « كه ايضاح المكنون » نادرست او را با طوسى غزالى ( د 520 ق / 1126 م ) يكى دانسته . در روا بودن سماع و فوايد و شرايط آن .
ترجمه از عبد الله شطارى لاهورى ( د 1118 ق / 1706 م ) ( - آداب المريدين ) . پس وى جز عبد الله شطارى نگارندهء « اسرار الدعوات » ( هف ) است .
نام نگارندهء بىنسبت « غزالى » در ديباچه و نام مترجم و مريد او در خاتمه آمده است . دكتر احمد مجاهد در پيشگفتار چاپ « سماع و فتوت » نگاشتهء همين كس . هشت تن را بدان نام برشمرده كه همه با نام احمد بن محمد طوسى بودهاند ، كه هيچيك غزالى نامور نيستند ، سپس هفت كار نگارنده را برشمرده است ( - مشترك 3 / 1322 )
آغاز متن : الحمد لله الذى اسمع العباد فى الميثاق الاول . آغاز ترجمه . . . . ( حمد ) خاص الله تعالى را ، چنين الله تعالى كه شنوانيد بندگان را در روز ميثاق ، در خطاب اول :
أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ
.
مشترك 3 / 1322 ؛ ايضاح المكنون 1 / 197 « بوارق . . . . » ؛ پيشگفتار چاپ « بحر الحقيقه » احمد غزالى ، 1356 خ .
نوشاهى ، موزه 166 .
* بوراق خاطفه فى ( رد ؟ ) الرافضه .
عبد الله خليفه خويشگى چشتى .
آغاز : حمد و سپاس خداوندى را . . . پس مىگويد بندهء ضعيف عبد الله الملقب بالخليفه .
ازبكستان ، تاشكند 1 / 305 .
* بوستان العارفين -
بستان العارفين .
* بوستان معرفت .
ماد هوا داس
MA ? DHAVA DA ? SA
دو چاپ : لكهنو ، 1881 م ، سنگى ؛ اللهآباد ، 1892 م ، سنگى ، 72 + 364 ص .
مشار 1 / 797 همان دو چاپ .
موزهء بريتانيا ، چاپى 364 .
* بهرامشاهيه .
مير سيّد على همدانى ( - عقليه ) . نامهاى است شيوا از عارفى به بزرگى ، كه نام وى در متن نيامده است . و در پاسخ درخواست وى . . . جز آنكه از يادداشتهايى كه در سرآغاز و يا در كنارههاى نسخهها آمده بهدست مىآيد ، وى شاه بهرام بدخشانى يا شيخ محمد شاه فرزند سلطان خان ( بدخشان )