تخطي إلى المحتوى الرئيسي

فهرستواره كتابهاى فارسى ( فارسى ) — صفحة 440

مساهمون:

ص٤٤٠
را سزد كه وجود عالم . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1603 « خلافت‌نامهء الهى » ؛ مدرس رضوى ، احوال و آثار 557 « خلافت‌نامه » ؛ تذكرهء دولتشاه 193 ؛ استاد دانش‌پژوه ، مجلهء معارف اسلامى ش 3 ( مرداد 1346 خ ) ص 61 . فيلم 1 / 485 . كوپرولو ش 84 / 1589 .

* خلسه :

خوابنامه : اسرار انحطاط ايران . از محمد حسن خان اعتماد السلطنه ، صنيع الدوله مراغه‌اى ( 1259 - 1313 ق ) . در خواب دادگاهى برپا مىكند و سران روزگار قاجار را محاكمه مىكند ، و پيش از به پايان رساندن درمىگذرد . در مشهد ، 1324 خ چاپ شده است . آغاز : تبارك و تعالى در اوايل سال هزار و سيصد و ده از تاريخ عرب . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1603 ( 3 نسخه ) ؛ ذريعه 7 / 267 ؛ مشار 2 / 1913 « خلسه يا خوابنامه يا اسرار انحطاط ايران » ( 2 چ ) ، همانجا 1925 « خوابنامه يا . . . » . آستان قدس 7 / 82 ش 195 و 196 تاريخ ؛ آستان قدس ، نامگو 239 ( 2 نسخه ) ؛ ادبيات ، تهران 1 / 231 .

* خوابنامه .

اعتماد السلطنه - خلسه .

* خوف و رجا -

بخش منظومه‌ها .

* خيال دانشوران دربارهء مهمات مصر .

ترجمه از سيد حسين مترجم شيرازى ، در 1301 تهران ، سيد محمد جزايرى [ رؤيت ]

* خير التحف و تحفهء خير .

ن . افغانستان ، بركويل 98 ش ( 59 ) ، 49 .

* خيرة الافعال .

ن . گلپايگانى ، نامگو 294 ش 10 / 3

* خير المواعظ .

محمد زمان خان شهيد . چاپ : حيدرآباد دكن ، 1302 ق ، سنگى 2 ج ، به عربى و با زيرنويس فارسى . مشار 2 / 1968 . موزهء بريتانيا ، چاپى 535 .

* خيل اطفال .

روانشناسى كودكان - بخش فلسفه .

« د »

* داستان دخمهء انوشيروان -

دخمهء انوشيروان ، پس از اين .

* داستان ملك سرفراز و عابد .

ن . گويا از سدهء 9 . نسخهء 4043 دانشگاه 7 نصيحت دارد و در هريك ، يك يا چند حكايت : نصيحت 1 - قواعد عدل ، 2 - آداب عفو و حلم ، 3 - تحصيل ملازم وفادار ، 4 - فوايد صبر ، 5 - تعريف همت و عطا ، 6 - تدبير و مشورت ، 7 - نسق و سياست . آغاز : حمد نامحدود و شكر نامعدود سزاوار صانعى است كه به يك امر كن . نسخه‌ها ( 2 ) 2 / 1605 ؛ فهرستواره 1 / 395 . دانشگاه 13 / 3029 .

* داستان‌هاى عرفانى .

ن . پندآموز ، به نقل از پيران نامدار . شيرين و گيرا و آموزنده ، با سربندهاى « نقل است » . در آن از « انوار حكمت » يوسفى ( د . 950 ق ) نقل شده است . آغاز : بسمله . نقل است كه سيد على همدانى ( ق ) گاهى از طعام شبهه نمىخوردند ، و پشت به قبله نمىنشستند .