نسخهها 4 / 3251 ( 1 نسخه ) ؛ ذريعه 9 / 287 « ديوان خاورى تبريزى » ، همانجا 19 / 296 « مثنوى مهر . . . » ، همانجا 23 / 296 « مهر خاورى » ؛ مجمع الفصحا 2 / 125 .
مهر منير .
ارجمند محمد خان فرزند محمد خان سليم . ( موضوع ؟ ) . چاپ :
14 - 1315 ق . فصلهايى از آن .
مشار 4 / 5069 ؛ پاكستان و هند 5 / 571 چ 1896 م .
مهمة المحدثين :
جامع المهمات . محمد خواص خان حنفى قادرى قريشى مدنى بيجاپورى ، 1128 / 1716 م . مقدمهى « مخزن المعروف فرهنگنامه » در زندگىنامهى محدثان .
استورى ، زندگى 1137 « مهمة المحدثين » ؛ آصفيه ، هندليست 1 / 348 « مهمة المحدثين » ؛ راجستان ، عمران 2 / 281 .
ميزان الانساب .
سيد محمد هاشم فرزند زين العابدين خوانسارى چهارسوقى . در شرح حال امامزادگان شهر اصفهان . چاپ : قم ، 1372 ق / 1332 خ ، 80 ص .
مشار 4 / 5082 . چاپ سنگى 17 .
« ن »
نابغهى علم و عرفان .
سلطان حسين ( زاده 1232 ق ) فرزند حاج محمد حسن صالح على شاه ، تابندهى گنابادى . در زندگى نيايش سلطان على شاه ( د 1327 ق ) و استادان و نوادگانش .
چاپ : تهران ، 1333 خ ، بار دوم همانجا ، 1350 خ ، 2 + 588 ص .
ذريعه 25 / 1 ؛ مشار 5 / 5103 ؛ مشار ، مؤلفين 1 / 346 .
نافع الراسخين .
محمد غفران ، به سال 1297 ق . مناقب و آموزشهاى پيرش - بخش عرفان .
نافع السالكين . امام الدين غلام شاه فرزند تاج محمود .
يكى از خليفگان خواجه محمد سليمان تونسوى ( 1184 - 1267 / 1 - 1770 - 1850 م ) .
ملفوظات و حالات همان پير پيشگفتهاش است .
و در پايان تاريخ 1267 ( 1 - 1852 م ) چنان آمده كه نشان مىدهد در آن تاريخ بدان مىپرداخته است . بايستى همان « مرآت السالكين » او باشد .
چاپ : لاهور ، 1285 ق . آغاز : حمد له . صلات . . .
بعد از اين مىگويد فقير امام الدين غلام شاه .
مشترك 3 / 2052 ( 7 نسخه ) ؛ همانجا 11 / 1015 ، ( 1040 ) ( 1 نسخه ) ؛ تذكرهى پنجاب 2 / 678 تونسوى و نام 4 مجموعه از ملفوظاتش ، از آن ميان همين كتاب ؛ مشايخ چشت 608 تا 666 تونسوى و نام 63 تن از خليفگان ايشان از آن ميان همين امام الدين ؛ پاكستان و هند 4 / ( 322 ) ، 320 ؛ ترجمهها 130 . نوشاهى ، چاپى 2 / 1057 .
نافع السالكين . امام الدين ، ترجمهى اردويى از محمد حسين للهى .
به نام « تذكرهى حضرت سليمان تونسوى » ، چاپ : لاهور ، 1381 ق .
ترجمهها 130 ، 114 « مرآت السالكين » ؟ ، مشترك 11 / 1040 .
نافع السالكين . شيخ داود پوتريك
Putrik
.
زندگىنامهى محمد سكندر و اصل خالصپورى .
استورى ، زندگى 1059 ؛ بمبئى ش 1310 ( استورى ) .