آداب عالمگيرى .
ابو الفتح قابل خان - محمد صادق انبالوى . مجموعهنامههاى عالمگير است انشاى قابلخان گردآورى محمد صادق انبالوى در 1115 / 1703 م كه بر آن افزوده - بخش نامهنگارى و دبيرى .
آريه گردانيدن هندوستان .
نرى پندراكومارث - محمد اسحاق خان .
افغانستان 236 .
آشوبنامه .
گويا از ساقى . سرودهء 1265 ق .
« قصهء بهگوان داس و كوپال راى كه هردو برادر حقيقى بودند » ، قصهء تحصيل علم ، حسن سلوك ، در 405 بيت ( - آشوبنامه ) . آغاز : به نام توانبخش هرناتوان - خداوندگار زمين و زمان .
در لاهور 1278 ق چاپ شده است .
نوشاهى ، چاپى 595 .
آشوبنامهء هندوستان .
بهشتى شيرازى كه سرايندهء دربار مراد شاه بود ، و شاهد رويدادها .
مثنوىست در كشمكش فرزندان شاهجهان ( 1037 - 1067 ق ) براى بهدست گرفتن زمامدارى ، از پيشرفت مرادبخش در احمدآباد تا مرگ داراشكوه 1069 ق ، از 1067 تا 1069 ق .
در آن آمده : من اين رزمها را همه ديدهام - ز كس همچو افسانه ، نشنيدهام . . . شد اين نامه از همت دوستان - مسمى به « آشوب هندوستان » . و پيش از مرگ مرادبخش سروده ، 2 چاپ شده است آغاز : كلام سخنسنج را ابتدا - به نام خدايىست نام خدا .
نسخهها 6 / 4569 ( 2 نسخه ) « آشوب هندوستان » ؛ استورى 1 / 581 « آشوبنامهء هندوستان يا آشوب هندوستان » ؛ مشار 1 / 76 « آشوب هندوستان » ( 2 چ : لكهنو 1883 م سنگى ؛ لكهنو 1300 ق ، سنگى ) ؛ اندياافيس ، چاپى 299 « مثنوى آشوب هندوستان » ؛ صفا 5 / 582 « آشوب هندوستان » ؛ آفتاب 505 « آشوب هندوستان » ؛ مارشال 116 .
آصفيه ، هندليست 1 / 252 « مثنوى آشوب . . . » ؛ اته 1579 « آشوبنامهء هندوستان » ؛ بادليان 4 / 695 ش 1124 « آشوبنامهء هندوستان » ؛ ريو 2 / 689 ش 26235
Add
، همانجا 3 / 1044 ش 1 / 2043
Or
.
آصفنامه . مفتون يزدى ،
حاج فتح اللّه فرزند عبد الرحيم معلم زبان فارسى ، در حيدرآباد مىزيست . مثنوىست در تاريخ پادشاهان آصفيان در آنجا ، از آغاز تا 1336 ق كه اين مثنوى به چاپ رسيده است « و نخستين كاخ از هفت كاخ آصفنامه است » . و از هموست « آيينهء دكن » ( هف ) .
ذريعه 9 / 1085 « ديوان مفتون يزدى » و اين كارش ، همانجا 19 / 107 « مثنوى آصفنامه » ؛ مشار 1 / 78 ( حيدرآباد 1363 ق ، سنگى ، 244 ص ) ؛ مشار ، مؤلفين 3 / 778 كارهاى چاپيش در 7 بند .
تبريز 1 / 1 .
آصفنامه . تجلى على شاه موزون ،
از وابستگان نظام على خان ( 1175 - 1217 ق ) . در استورى ( 1 / 704 ) از وى تنها به موزون نام برده است ؛ در پاكستان و هند ( 5 / 154 ) از او به تجلى على موزون نام آمده ؛ فهرست نوشاهى ( موزه 699 ) نامى از سراينده برده نشده ، در فهرست موزهء سالار ( 5 / 304 ) سراينده « سيد فرزند على متخلص به موزون سامانى » آمده كه در 1196 / 1782 م سروده است . مثنوىست در