« ابو مسلم نامه » ( 2 نسخه ) ؛ فيلمها 1 / 4 « ابو مسلم نامه » ( 3 نسخه ) ؛ نشريه 1 / 155 و 2 / 62 و 94 « جنگنامه » و 9 / 94 ، 125 و 11 - 12 / 1 ، يغما ( 8 ) 1346 : 406 « داستان ابو مسلم مروزى » .
آصفيه ، هندليت 1 / 236 ؛ اسلامآباد ، گنج 3 / 1313 ( 3 نسخه ) ؛ شوروى ، فرهنگستان ، الفبايى ، 1 / 416 « قصهء امير ابو مسلم » ( 3 نسخه ) ، 417 ( 1 نسخه ) ؛ بشير حسين ، شيرانى 3 / 421 ش 419 / 3424 ؛ كراچى ، موزه ، نوشاهى 676 « جنگنامه » ؛ نوشاهى ، موزه 676 « جنگنامهء امير عبد الرحمان » ؛ كمبريج 158 .
* ابو مسلم نامه . به اهتمام جعفر محجوب .
افشار ، مقالات 1 / 42 و 2 / 4492 در رهايى ابو مسلم از زندان طاهر ؛ همانجا : 4493 در رهايى جميله .
* ابو مسلم نامه . نخشبى ( ؟ ! ) هند ،
خدابخش ؛ بانگيپور 31 / 20 « قصهء ابو مسلم » ، همانجا ، مرآت العلوم 2 / 38 « قصهء ابو مسلم » .
* ابو مسلم نامه . ن .
تهران ، دانشگاه 8 / 1753 ؛ نشريه 2 / 62 و 9 / 59 و 10 / 73 و 318 « قصهء ابو مسلم » ؛ افشار ، مقالات 1 / 42 ؛ مشهد ، گوهرشاد 1 / 78 ، 85 ؛ چهار كتابخانهء مشهد 61 در جنگها و پهلوانيها و سرگذشت ابو مسلم ؛ افغانستان ، موزهء كابل 305 « امير ابا مسلم » ؛ بلوشه 4 / 37 ، 38 ؛ ازبكستان ، تاشكند 11 / 237 ( 10 نسخه ) ؛ شوروى ، سالتيك ، شدرين 2 / 77 ، فرهنگستان ، الفبايى 1 / 416 ( 6 نسخه ) ؛ وين ، گرافت 53 .
* اثمار الاشجار .
عثمانزاده . گزيدهء « همايون نامه » ى على بن صالح است ، كه آن ترجمهء تركى « انوار سهيلى » است . آغاز : حمد له . اما بعد ، معلوم اولمه كه قواعد تأليفى
قاهره ، دار الكتب 1 / 5 .
* احسن البيان :
احسن القصص فى تفسير القرآن . حجة الاسلام غزالى ( م 505 ق ) ، ترجمه ازجان محمد بن ابو سعيد انصارى ( سدهء 11 ق ) .
آغاز : الحمد للّه الذى انزل احسن الكلام على احسن الانام . داستان حضرت يوسف است
مشترك 3 / 1807 جان محمد ، همانجا 6 / 1034 . ( - بحر الاسرار . هف ) .
* احسن الحكايات .
محمد رضا هروى ، متخلص به سرخ ( م 1053 ق / 1643 م ) . صد داستان است با مايهء اجتماعى ايران و هند . آغاز :
سپاس خداوند سخنآفرين را به سخن ادا نتوان كرد .
مشترك 6 / 997 ؛ هند ، موزهء سالار 3 / 688 ؛ مرآت العلوم 1 / 111 كه مىگويد 31 داستان است بىنام نگارنده .
* احسن القصص
و دافع الغصص . احمد اصفهانى حايرى بن ابو الفتح . در 1250 ق .
داستانهايى از پيامبران و بزرگان و احوال فرنگ گرفته شده از « احسن القصص » احمد تتوى ، براى منبريان . آغاز : بيا و بنگر اگر چشم خورده