كچوئيه
Kac ? u iye ( h )
كچوئيه ديهى است كه آن را در جمع ديههاى دهستان آيدغميش به حساب آوردهاند . اين ديه بر جنوب باخترى اصفهان افتاده و جمعيت آن را در سال 1345 سال آمارى ما 1427 نفر قيد كردهاند « 1 » كه امروز به ناچار بيشتر است ، چونكه اين روستا از شكوفايى اقتصادى وسيعى برخوردار است . « 2 » بسيار به ديه هاردنگ نزديك است و معمولا براى تشخيص آن از ساير روستاهاى معروف به كچو كه آن را كچوهاردنگ مىنامند .
واژهشناسى :
در تقطيع واژهء كچوئيه به دو جزء « كچو + ئيه » تقطيع مىشود . با جزء اول « كچو » آشنا شديم همان است كه به معناى قنات و « كه » است جزء دوم همان « ئيه » علامت نسبت است منتهى به صورت قديمتر و نزديكتر به پهلوى . پس كچوئيه يعنى جايى كه منسوب به آن خانه است يا خانهء كوچك سر قنات يا كه باشد .
كچورستاق
- كچو
كچوسنگ
- كچو
كچومتقال
- كچو
كچى
Kec ? i
كچى ديه كوچكى است از دهستان برزآوند اردستان كه در سال 1345 فقط 95 نفر جمعيت داشته است . « 3 » بلوك برزآوند كه اين دو ديه در آن واقع است يكى از مراكز بسيار كهن تمدن ايران است . اين ناحيه هم گرمسير دارد و هم سردسير و بههرحال جمعا زمين آن بسيار حاصلخيز و آب و هواى آن نيكو و محصولات آن فراوان و مردمش عموما زحمتكش و كاركن مىباشند .
واژهشناسى :
كچى به كسر « كاف » واژهء زيباى پارسى است مركب از دو جزء « كه + چى » . و
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا .
( 2 ) - در سال 1375 جمعيت اين روستا به 2405 نفر افزايش يافته است .
( 3 ) - ن . ك . نشريهء 289 م . آ . ا . ص 3 .