سهر
Sohr
اين ديه با همين نام بزرگ و درست شبيه « سهر و فيروزان » در ناحيت برزاوند اردستان واقع است . بسيار كوچك است و در سال 1345 فقط 12 نفر جمعيت داشته است . « 1 »
از نظر جامعهشناسى و خصوصيات ديگر داراى تمام ويژگيهايى است كه همه در شهرستان اردستان رايج است ، يعنى همه داراى زبانهاى خاص ( اردستانى و نطنزى و غيره ) و صبغهء تمدن كهن و آثار ديگر قدمت ، از قبيل قناتهاى طولانى و عميق و سبك ساختمانى كهن ، مىباشند . گذشته از آثار ديگر ، خود نام اين ديه همچنان نشان دهندهء قدمت آن است .
واژهشناسى :
چنان كه به تفصيل در ذيل واژهء سهر و فيروزان آمده است ، سهر به همان معناى « سرخ » است ، يعنى كيفيت تطور آن چنين است : « سهر » معادل « سوخر » و « سوخر » ، معادل « سرخ » مىباشد . براى آگاهى بيشتر ، رجوع شود به سهر و فيروزان .
به صورت « سهر » ، اين نام در اطراف كشور بر امكنهء بسيارى گذاشته شده است و از آن جمله است : سهراب ( بروجن ، خرمآباد ) ، سهرابى ( بندرعباس ) ، سهرابيه ( اردستان ) ، سهران ( اصفهان ، بندرعباس ، جيرفت ، نهاوند ، اصفهان ) ، سهرگو ( بندرعباس ) ، سهرون ( اهر ، جيرفت ) ، سهرين ( زنجان ) و غيره و غيره . از ميان همهء امثلهاى كه گذشت نظر به قلت اطلاع از كيفيت حال و وضع آنهايى كه در خارج از اصفهان قرار دارند ، ما در اينجا سخنى نمىگوييم ، ولى به شرح امكنه و بقاعى كه در اصفهان به اين نام ناميده شده است ، مىپردازيم .
سهران
Sohr n
سهران ديه بزرگى است ، در ناحيت رودشت اصفهان كه برحسب سرشمارى عمومى سال 1345 جمعا 328 نفر جمعيت داشته است . « 2 » در دور و بر ديه ، هيچ اثر قديمى تاريخى ديده نمىشود ، ولى از وضع ساختمان خانهها و طاقهاى خشتى و پىهاى ستبر كه نشان قدمت است ، معلوم مىشود كه اين ديه به موازات نام كهن تاريخى خود سبق تمدن و حضارت هم داشته است و اكنون آثارى از آنها ناظر خبير و بصير را به چشم مىرسد .
هامش
( 1 ) - ن . ك . به : نشريهء 289 م . آ . ا . ص 2 .
( 2 ) - ن . ك . به : نشريهء 689 م . آ . ا . ص 34 . در سال 1375 جمعيت سهران به 835 نفر افزايش پيدا كرده است .