و نظام شريف آثار مقام ربوبى را براى هميشه ارائه ميدهد .
قوله و العلم متقدم على المشيئة :
علم ازلى ساحت كبريائى بآثار و افعال خود در صحنه عوالم امكانى از نظر اينكه از شئون علم بصفات و بصلاح نظام امكانى است حاكم بر عالم مشيت ازلى كبريائى خواهد بود باينكه موجودات عوالم امكانى را مورد افاضه نور و هستى قرار دهد بالاخره عوالم امكانى را نور و وجود فرا بگيرد و اثر و اشعهاى از حريم قدس ربوبى باشد .
قوله و المشيئة ثانية :
صفت مشيت ازلى مقام آن اثر و شعاع از علم و احاطه بآثار درخشان خود در صحنه عوالم خواهد بود
قوله و الارادة ثانية :
همچنين صفت اراده ازلى از شئون صفت مشيت و ميل بصلاح نظام امكانى است و تصميم باينكه عوالم امكانى مورد فيوضات قرار بگيرند از نظر اينكه آثار و افعال ساحت ربوبى مانند صفات قدس او واجب و شائبه نقض و امكان در جهتى از مقام ربوبى نخواهد بود و از نظر صلاح نظام امكانى شايسته آنست كه بطور لزوم و جزم مورد فيضان نور هستى قرار گيرد
قوله و التقرير واقع على القضاء بالامضاء :
مقام تقدير از اينكه اساس حسن تدبير و نظام جهان است و شاهد بر اتقان صنع بوده اقتضاء ذاتى هر قدر و حد آنست كه از ساحت ربوبى مسألت مينمايد بلسان حال كه مورد فيض وجود قرار بگيرد بلى نظر لازم مقام تقدير آنست كه حكم بر قضا و صدور حكم قرار خواهد گرفت از نظر صلاحيت ذاتى كه هر تقدير و قدر جايز آنست كه مورد فيض وجود قرار بگيرد
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 192
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١٩٢