بشرى است كه همه افراد بشر از اولين و آخرين هر يك به پا خواسته و قيام خواهند نمود و از قبرها و يا از اقطار جهان گرد آمده و به صورت ابدان به شرحى كه گذشته است همه ارواح بشرى با بدن عنصرى خود كه باذن حق تعالى آفريده شده و به صورت جوارح اعضاء بدن سابق صورت گرفته روح هر فردى به همان بدن عنصرى نورانى متحيز خود ارتباط خواهد يافت و همه ارواح بشرى با ابدان قائم بذوات خود بدنها قدم بصحنه قيامت خواهند گذارد و عالم قيامت عالم بعث و قيام است در مقابل عالم مثال نظر باينكه هم چنان كه همه ارواح در پايان عالم برزخ با ابدان متحيز قائم بذوات خودشان ارتباط و احاطه تدبيرى مىنمايند و وارد صحنه قيامت خواهند شد .
به همين قياس همه موجودات عالم مثال از اعمال صالحه و طالحه و اخلاق فاضله و يا رذيله بطور تمثل و وجودات مثالى براى هر فردى از بشر حاضر بوده و سبب سرور و يا وحشت بوده موجودات مثالى هر فردى از بشر در عالم قيامت باذن حق تعالى همه آنها به صورت حقيقى منبعث و قيام نموده و بپاخاسته يعنى همه آن نعمتها و وجودات مثالى صالح و يا طالح به صورت حقيقت خواهند در آمد و همه آن نعمتها و يا نقمتها بذوات خودشان صورت خواهند داشت و در خارج و محيط بهشت و يا دوزخ بوجودات قائم بذوات خودشان تحقق خواهند يافت .
مثلا وجودات مثالى كه باهل ايمان در عالم برزخ بطور تمثل و وجودات مثالى ارائه مىشد و سبب سرور اهل ايمان بود در عالم قيامت به صورت جنات و اشجار و انهار و غلمان و قصور صورت خارجى نورانى و متحيز خواهند يافت و و كلمه ( بعث ) به معناى قيام هر موجودى بذات خود خواهد بود هم چنان كه بشر از عالم مثال خارج شده يعنى بدن خود را هم چه مثال بدن مىپنداشت اينك روح بر بدن خود كه بار ديگر بر آن احاطه تدبيرى خواهد داشت .
بدين صورت بعالم قيامت وارد مىشود و قائم بذات و با بدن عنصرى نورانى
درخشان پرتوى از اصول كافى ( فارسى ) — صفحة 119
مساهمون: محمد حسينى همدانى نجفى
ص١١٩