تعليمات اوصياء عليهم السلام مىباشد .
از جمله دلائل بر وجود امام و وصى براى رسول صلى اللَّه عليه و آله آنست كه چنانچه شخصى از دانشمندان بخواهند در باره حقيقت اسلام و مبانى آن و مكتب قرآن بحث نمايند در صورتى كه مسائلى و مشكلاتى در نظر دارند كه بايد رفع شود و با افرادى بخواهند گفتگو نمايند كه مسائل آنان را حل نمايند ممكن است شخص عادى و افراد عادى هر چه عالم باشد نتواند پاسخ از سؤالات و مشكلات آنان را بگويد ، و آنان را متقاعد نمايد .
و بر حسب نظام اتم لازم است حق تعالى افرادى را در ادوار زندگى تعيين فرمايد كه داراى قوه الهى و نيروى غيبى و نفوس قدسيه باشد كه با الهامات ارتباط داشته و علم او لدنى باشد فقط اين گونه افراد مىتوانند بطور اطمينان بخش قيام بپاسخ نمايند و در مطالب و غوامض بيدرنگ پاسخ متقن بدهند .
و بر حسب آيه كريمه
إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّكْرَ وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ
ناظر به اين گونه حوادث باشد زيرا از جمله حفظ و حمايت از قرآن آنست كه بطور حتم مصون از اشكالاتى باشد كه بر قرآن وارد آورند و آيه ناظر به اين جهت است كه حق تعالى افرادى را معين فرمايد زيرا علم حقيقى و احاطه ببطون قرآنى اختصاص برسول صادع صلى اللَّه عليه و آله و اوصياء عليهم السلام دارد و آنان مصاديق عارفان به علوم قرآنى هستند و حامل بطون و حقايق قرآنى هستند .
و آيات كريمه تعليمات ربوبى و صورت كتبى علوم و اسرار قرآنى است نه مصداق حقيقى از اين نظر است كه به قوت رسول صادع صلى اللَّه عليه و آله كه حامل اسرار قرآنى است علوم او از دسترس بشر خارج خواهد شد و عالم حقيقى آيات قرآنى و حامل اسرار آنها رسول صلى اللَّه عليه و آله است كه بر او نازل شده و همچنين اوصياء طاهرين عليهم السلام كه از تعليمات ربوبى توسط رسول صلى اللَّه عليه و آله بهرمند شدهاند